บทที่ 680 คนกู้ศพ

บทที่ 679

จุดเริ่มต้นและการจบลงของพายุสายซ่านิรมิต ราวกับเบิกเค้นวันและคืนงอกเสริมนอกวิถีชีวิตคนให้เพิ่มขึ้นมาใหม่อย่างฝืนธรรมชาติ

ผู้คนที่มองว่ามันเป็นเพียงปรากฏการณ์ทางธรรมชาติธรรมดาต่างลนลานขวัญหนีดีตื่นตามสัญชาตญาณ ในทางกลับกัน เหล่าผู้มองเห็นสัจธรรมแจ้งชัด ยิ่งรับรู้มากเพียงใด ยามก้าวลงจากรถ ขากลับยิ่งสั่นระริกมากเท่านั้น

สิ่งนี้ไม่ต่างอะไรจากการจัดลำดับชั้นฌานบารมีและพรสวรรค์ของบรรดาชาว玄門 (สำนักวิชาอาคม) ทั้งหมดในทีมโครงการ แน่นอนว่าพวกจอมยุทธ์ถึกทึึมย่อมไม่ได้รวมอยู่ในนี้ อวี๋ซู่กำลังบัญชาการโกยทรายออก ส่วนนักพรตซุนสั่งการให้คนไปตรวจสอบรถบรรทุก โดยมีหานซู่ถิงยืนอยู่ด้านหลังของทั้งสองคน มือแต่ละข้างหิ้วสายคาดเอวของพวกเขาไว้ คอยช่วยประคองไม่ให้ล้มพับลงไป

การรอดพ้นจากภัยพิบัติครั้งเดียวคือความรู้สึกผ่อนคลายและเปี่ยมสุข ทว่าหากต้องประสบพบเจอนับสิบครั้งในระยะเวลาสั้นๆ ต่อให้เป็นคนเหล็กก็แทบจะสิ้นแรงหมดพลัง

เซวียเลี่ยงเลี่ยงเดินตรวจตราไปตามขบวนรถตั้งแต่หัวแถวจนถึงท้ายแถวเพื่อปลอบประโลมขวัญผู้คน ในที่สุด เขาก็เดินมาหยุดอยู่หน้ารถบัสขนาดกลางที่เสี่ยวหย่วนอาศัยอยู่ รถที่หลี่จุยหย่วนนั่งคันนี้ บรรจุเอกสารและข้อมูลไว้มากมาย ทั้งยังเป็นรถทำงานของเซวียเลี่ยงเลี่ยงด้วย ทว่าในช่วงที่เด็กหนุ่มกำลังเข้าสู่ภาวะหยั่งรู้แจ้ง เซวียเลี่ยงเลี่ยงจึงรู้ความดี ไม่กลับไปยังห้องทำงานของตนเอง แต่ยอมไปแออัดอยู่ที่อื่นแทน