บทที่ 678 7

คนกู้ศพ ตอนที่ 677

พายุทรายม้วนตัวเป็นเกลียวคลื่น แต่ละเกลียวดูราวกับน็อตตัวใหญ่ที่หมุนวนไปตามลวดลายกลไกอันลึกลับ เพื่อประคองร่างอันยิ่งใหญ่ตระการตานี้เอาไว้ แม้พญามังกรจะจากไปนานแล้ว แต่ผลงานชิ้นนี้ที่เขาทิ้งไว้ยังคงแสดงให้โลกเห็นถึงความสง่างามของพญามังกรกลไกในประวัติศาสตร์

ถึงกระนั้น สถานการณ์การต่อสู้ก็ยังคงอยู่ในสภาวะชะงักงัน เพราะผลงานที่อยู่ฝั่งตรงข้ามนั้นงดงามไม่แพ้กัน หรืออาจจะดูฟุ่มเฟือยกว่าเสียด้วยซ้ำ

ใช้เศษเสี้ยววิญญาณของมังกรแท้เป็นต้นกำเนิด ใช้เขตแดนตระกูลเฉินเป็นฐาน ใช้ช่องท้องของเต่ายักษ์เป็นโครงร่าง ใช้สิ่งชั่วร้ายของตระกูลลิ่งเป็นเนื้อหนัง ถ่ายทอดเจตจำนงแห่งสายน้ำของเด็กหนุ่มเพื่อยกระดับสถานะ แล้วร้อยเรียงด้วยวิชาสืบทอดการเลี้ยงสัตว์ของตระกูลอวี๋...

เมื่อเหล่าสหายต่างทุ่มเททุกอย่างที่มีให้แก่เขา หลี่จุยหย่วนก็ไม่จำเป็นต้องกังวลเหมือนแต่ก่อนอีกต่อไป เขาปล่อยวางทุกอย่างและสร้างอสูรร้ายที่น่าสะพรึงกลัวขึ้นมา

ร่างยักษ์แตกสลายและก่อตัวขึ้นใหม่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า พายุฝุ่นโหมกระหน่ำ เกล็ดมังกรหลุดร่วงแล้วงอกใหม่จนย้อมสายลมให้กลายเป็นสีดำอมแดง หลี่จุยหย่วนที่นั่งอยู่ในรถมองเห็นที่นั่งรอบตัวหายไป กลายเป็นความว่างเปล่าสีเทามัว และในส่วนลึกของความว่างเปล่านั้น ร่างของฉีชุนชิวก็ก้าวเดินออกมา

ฟ้าดินกระจ่างแจ้ง วิถีสวรรค์ย่อมมีดวงตา

การตัดทอนความซับซ้อนให้เหลือเพียงความเรียบง่าย วิธีที่ดีที่สุดในการหลบเลี่ยงมัน คือการป้องปากกระซิบข้างหู