บทที่ 677 6

ตอนที่ 676

ภายในรถ

หลังจากที่อาหย่วนไม่สนใจทางฝั่งนี้แล้ว อาโหย่วก็เริ่มจับไหล่ของถานเหวินปินมาเขย่าอีกครั้ง

“พี่ปิน พี่ปิน ขอร้องล่ะ บอกผมทีว่าข้างนอกนั่นเกิดอะไรขึ้นกันแน่ โอ๊ย ผมจะลงแดงตายอยู่แล้ว”

อาโหย่วเห็นคนอื่นๆ ในรถต่างแสดงสีหน้าไปตามสถานการณ์ภายนอก แต่สิ่งที่เขาเผชิญมีเพียงสีเหลืองหม่นที่เต็มหน้าต่างรถกับเสียงลมหวีดหวิวที่อื้ออึงอยู่ในหู

ราวกับว่าทุกคนกำลังรับชมรายการโทรทัศน์สีที่น่าตื่นตาตื่นใจ มีเพียงเขาคนเดียวที่นั่งจ้องหน้าจอโทรทัศน์ขาวดำที่มีแต่แถบสีนิ่งสนิทกับเสียงสัญญาณรบกวนยาวๆ

ที่น่าหงุดหงิดคือ อาโหย่วเป็นคนประเภทที่ชอบความคึกคักและทนความเหงาไม่ได้ที่สุด

ถานเหวินปินหันกลับมามองอาโหย่ว

อาโหย่วเผยสีหน้าคาดหวัง

ถานเหวินปินยื่นมือไปตบหน้าอาโหย่วเบาๆ ครั้งนี้เขาทำอย่างแผ่วเบาและอ่อนโยนที่สุด เพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะเจ็บ