บทที่ 649 8

บทที่ 648

เมื่อฝูงเต่าไร้หัว แม้แรงเฉื่อยจาก "การข่มขวัญ" ของหลี่จุยหย่วนจะยังคงอยู่ แต่ที่สำคัญที่สุดคือพวกมันได้พ่ายแพ้ในการแข่งขันระดับจิตสำนึกไปแล้ว รูปแบบการปกครองร่วมในอดีตได้สิ้นสุดลง ยุคสมัยของเต่ายักษ์ที่หลี่หลานเป็นผู้บงการเบ็ดเสร็จกำลังจะมาถึง แล้วพวกมันจะยอมจำนนนำเอาทรัพยากรทางกายภาพมาถวายให้โดยดีได้อย่างไร?

ตนเองแพ้ก็ว่าเจ็บปวดแล้ว แต่การเห็นคนอื่นชนะนั้นเจ็บปวดยิ่งกว่า สู้มอบให้ผู้อื่นเสียยังดีกว่า ในเมื่อไม่มีใครชนะ ก็เท่ากับไม่มีใครแพ้

"ครืนนนนน————โครม————โครม————"

ภูเขาไข่เต่าที่เป็นตัวแทนของอินเหมิง, หลินซูโหย่ว, เฉินซีหยวน, หมีเซิง, รุ่นเซิง และอาหลี ต่างพากันพังทลาย ไหลร่วง และจมดิ่งลง

เมืองผี ร้านโลงศพ

อินเหมิงเพิ่งจะจัดเตรียมโลงศพไร้ร่างให้กับตัวปลอมของตัวเอง พร้อมจุดเทียนและธูป

เดิมทีควรจะวางเครื่องเซ่นไหว้เพิ่มอีกหน่อย แต่ขนมที่ป้าหลิวทำเองกับมือซึ่งเธอพกติดกระเป๋ามาด้วยนั้น ถูกจ้าวอี้ "ยืม" ไปอย่างถือวิสาสะ

ตัวปลอมของเธอพยายามจะระเบิดตัวเองเพื่อลากจ้าวอี้ไปตายด้วยกัน แต่จ้าวอี้มองออก จึงใช้ร่างหุ่นเชิดหลอกล่อจนอีกฝ่ายตายฟรี

แม้จะล้มเหลว แต่อินเหมิงในฐานะผู้ชมกลับรู้สึกสะเทือนใจอย่างยิ่ง เธอไม่นึกเลยว่าตัวเธอเองในยามที่ถูกต้อนจนมุม จะสามารถระเบิดจิตใจและศักยภาพออกมาได้ถึงเพียงนี้