บทที่ 644 章

第643章

「อมิตาภพุทธ」

มิเซิงประคองเต่าน้อยไว้ในมือ นั่งขัดสมาธิอยู่ใต้เจดีย์ปราบมาร

เบื้องหลังหน้าต่างบนยอดเจดีย์ มิเซิงตัวจริงยืนอยู่ เขาก็ประสานมือคารวะให้จ้าวอี้ที่เดินเข้ามาในลานบ้านเช่นกัน พร้อมกับสวดนามพระพุทธเจ้า

ใบหน้าของจ้าวอี้ยังคงบวมช้ำ ผิวหนังก็ยังไม่ได้ซ่อมแซม ชีวิตที่แตกสลายถูกถ่ายทอดออกมาเป็นรูปธรรมบนตัวเขา

มิเซิงตัวปลอม: 「คุณจ้าว คิดวิธีรับมืออาตมาออกหรือยัง?」

จ้าวอี้: 「เตรียมการมาตลอด และกำลังปรับปรุงให้สมบูรณ์แบบอยู่ทุกขณะ」

ทุกครั้งที่มาหนานทง จ้าวอี้ก็เหมือนหน่วยแพทย์อาสาลงพื้นที่ เขาจะเปิดรอยแยกประตูความเป็นความตาย แล้วสแกนทุกคนที่ผ่านเข้ามาเพื่อตรวจร่างกาย

ไม่ใช่แค่จงใจสแกนหลี่จุยหย่วนเท่านั้น แต่เป็นเพราะหลี่จุยหย่วนสัมผัสได้ชัดเจนทุกครั้ง ทว่าเขาก็ขี้เกียจจะสนใจ ปล่อยให้จ้าวอี้ทำไป

นิสัยที่ฝังลึกอยู่ในกระดูกกลายเป็นสัญชาตญาณ ต่อให้ต้องเผชิญหน้ากับเว่ยเจิ้งเต้า จ้าวอี้ก็ยังต้องขยับเข้าไปใกล้เพื่อสแกนดูสักหน่อย