กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 642
“หุบปาก! หุบปากเดี๋ยวนี้!”
“ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!”
ฉินหลีตัวปลอมตวัดขลุ่ยหยกในมือไล่ทุบตีจ้าวอี้จนเกิดเป็นหลุมลึกขึ้นทีละหลุม
จวนตระกูลฉินมีพื้นที่กว้างขวางมากพอที่จะให้ชายหญิงคู่นี้วิ่งไล่จับกันได้อย่างเต็มที่
ฉินหลีตัวจริงยืนอยู่บนหลังคาหอไหว้บรรพบุรุษ เธอพอดูออกว่านี่คือกลวิธีทางจิตที่จ้าวอี้ใช้ แต่ตั้งแต่ครั้งที่ถูก ‘ติดเชื้อ’ จากน้าหลิว ในการปะทะระลอกถัดมาเธอก็ได้รับวาสนา ทำให้ขลุ่ยหยกของเธอมีผลในการทำจิตใจให้สงบและตัดกิเลส เหตุใดขลุ่ยหยกในมือของตัวปลอมถึงไม่แสดงผลเช่นนั้น?
หากฉินหลีสามารถสวมรอยเข้าไปอยู่ในร่างของตัวปลอมได้ว่า ‘ได้ยิน’ อะไรกันแน่ เธอคงจะเข้าใจ
“กินข้าวเช้าแล้ว!”
“กินข้าวเที่ยงแล้ว!”
“กินข้าวเย็นแล้ว!”