บทที่ 640 9

บทที่ 639

บุหรี่ถูกสูบจนร้อนลวกนิ้ว

จ้าวอี้ขยี้ก้นกรองบุหรี่ที่เหลือครึ่งหนึ่งจนแหลกละเอียด เถ้าถ่านลอยละล่องตามควันสีขาวที่จางหายไปในอากาศ

หลินซูโหย่วลุกขึ้นยืน เดินตรงไปยังใจกลางลานกว้างหน้าวิหารกวนเจี่ยงโส่ว สองมือวางทาบอยู่บนด้ามดาบคู่ คางเชิดขึ้นเล็กน้อย สายลมพัดผ่านปอยผมของเขา

บนยอดเขาฝั่งตรงข้าม หลินซูโหย่วตัวจริงกำลังนั่งขยี้ฝ่ามือเพื่อเป่าบุหรี่ที่เปียกชื้นของตนให้แห้ง

ไม่มีจิตสังหาร ไม่มีความเคียดแค้น อาโหย่วตัวปลอมเองก็มีหัวใจที่อบอุ่นและจริงใจ เขาไม่เคยอยากเห็นเพื่อนของตัวเองต้องเสียใจ ดังนั้นจึงไม่ต้องการเห็น "ตัวเอง" ต้องเสียใจเช่นกัน

ทั้งคู่ต่างเป็นคนชอบพูดคุย แต่ครั้งนี้กลับไม่มีใครเอ่ยปากสักคำ ต่างคนต่างแยกไปอยู่คนละฝั่ง

"วูบ!"

นิ้วหัวแม่มือทั้งสองข้างของอาโหย่วดีดดาบคู่ออกจากฝัก ปราณดาบทะลักออกมา ก่อตัวเป็นพายุหมุนอันคมกริบที่แผ่ขยายออกไปรอบตัวเขา

จ้าวอี้ลุกขึ้นยืน มือหนึ่งเท้าสะเอว เอียงคอเล็กน้อยแล้วยิ้ม "จะว่าไป ไอ้หนู แกนี่หล่อเหลาเอาการจริง ๆ ยัยหนูหลินหลินนั่นน่ะ ตาถึงไม่เบาเลยนะ"