บทที่ 639 8

บทที่ 638

บนฝั่ง กลิ่นอายที่เคยดิ่งลงสู่จุดต่ำสุดค่อยๆ ทะยานขึ้นสู่ยอดเขา ก่อนจะเลือนหายไปจนเงียบเชียบ

นั่นหมายความว่า จ้าวอี้ไม่เพียงแต่ฟื้นฟูอาการบาดเจ็บจนหายดี แต่ยังถือโอกาสนี้บ่มเพาะพลังของตนเองจนตกผลึกอีกด้วย

คนอื่นอาจต้องใช้เวลาขัดเกลาและทำความคุ้นเคยกับกระบวนการนี้ แต่สำหรับเขา มันรวดเร็วเสียจนแทบจะเรียกได้ว่าเป็นการก้าวกระโดด

ต่างจากเฉินซีหยวนที่ได้รับความรักใคร่และถูกป้อนพลังให้ ต่างจากหมีเซิงที่พลิกผันระหว่างพุทธและมารจนได้รับการถ่ายทอดพลัง และต่างจากหลินซูโหย่วและคนอื่นๆ ที่ถูกอาจารย์ดังวางแผนเส้นทางและเร่งเร้าให้เติบโต—

ทุกขั้นบันไดของจ้าวอี้ล้วนเกิดจากการที่เขาเดินขึ้นมาด้วยตัวเอง ในห้องใต้ดินบ้านคุณลุงหลี่ ไม่มีหนังสือเล่มไหนที่ได้มาเปล่าๆ แม้แต่จดหมายแนะนำตัว เขายังต้องไปอาศัยจังหวะขอจากป่าท้อ ไปอาศัยกินฟรีที่เฟิงตู เรียกได้ว่าทุกโอกาสที่ได้รับล้วนอาบชุ่มไปด้วยเลือดและน้ำตา

ด้วยเหตุนี้ ก้าวเดินของเขาจึงมั่นคงและหนักแน่น ทุกด้านล้วนสะสมความได้เปรียบเล็กๆ น้อยๆ เอาไว้ เมื่อนำมารวมกัน ยิ่งนานวันเขาก็ยิ่งแข็งแกร่ง

แม้ว่าการเกิดในยุคเดียวกับคนแซ่หลี่จะทำให้รัศมีของเขาถูกบดบัง แต่จ้าวอี้ก็ยังคงเป็นธงนำแห่งการแข่งขันที่เหล่าจอมยุทธ์อาวุโสในยุทธภพต่างยอมรับ

ร่างกายที่เคยเละเทะเหมือนโคลนกลับมาเต็มเปี่ยมอีกครั้ง จ้าวอี้ลุกขึ้นยืน กางมือออกทั้งสองข้างแล้วกำหมัดเบาๆ