เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
捞尸人 第604章
อาหลีเห็นข้อความที่เขียนอยู่บนฝ่ามือ นางจึงเบนสายตาไปจับจ้องที่ “หลี่จุยหย่วน” ซึ่งยืนอยู่ตรงหน้าทันที
เขา... คือเว่ยเจิ้งเต้าอย่างนั้นหรือ?
ทว่าสิ่งที่เห็นกลับตรงกันข้ามกับความร่าเริงสดใสของ “ฉินหลี” อย่างสิ้นเชิง “หลี่จุยหย่วน” ที่อยู่ข้างกายเขานั้น แววตาว่างเปล่าไร้ซึ่งประกายชีวิต แม้แต่ความเย็นชายังไม่มี ราวกับเป็นเพียงเปลือกนอกที่กลวงเปล่า
กระนั้น เมื่อชื่อเสียงเรียงนามมันค้ำคอ คนเรามักจะเผลอจินตนาการไปเองว่า ในดวงตาคู่นั้นอาจจะมีแสงสว่างวาบขึ้นมาในสักเสี้ยววินาที
หมิงหนิงซวงเขียนลงบนฝ่ามืออีกครั้ง:
“เจิ้งเต้า ที่นี่เป็นห้องหอของพวกเราผู้หญิง เราอยากอยู่กันตามลำพัง”
“หลี่จุยหย่วน” หันหลังเดินออกไป ประตูสองบานปิดลงตามหลัง ผ่านกระดาษกั้นห้องนั้น เห็นร่างของเด็กหนุ่มนั่งรออยู่อย่างเงียบเชียบที่บันไดด้านหน้า
ไม่ว่าจะมองอย่างไร เขาก็ดูเหมือน “เพื่อนร่วมทาง” ที่หมิงหนิงซวงเสกสร้างขึ้นมามากกว่า
ทุกสิ่งทุกอย่างที่นี่ล้วนเกิดจากแรงอาฆาตที่ฟุ้งกระจายของนาง เป็นความฝันที่นางแลกมาด้วยการเผาผลาญเศษเสี้ยวสุดท้ายของชีวิตในโลกใบนี้ แน่นอนว่านางย่อมมีสิทธิ์ที่จะทำให้ความฝันของตัวเองสมบูรณ์แบบยิ่งขึ้น