บทที่ 591 0

ตอนที่ 590

“ปัง!”

แท่นบูชาทำงาน โลงหินปิดสนิท

ภายนอกนั้น จิตวิญญาณอันมหาศาลที่สั่งสมมานานนับพันปีแปรเปลี่ยนเป็นเปลวเพลิงแห่งความโกรธแค้นที่โหมกระหน่ำ พัดพาเอาทุกสิ่งทุกอย่างให้กลายเป็นเตาหลอมวิญญาณที่น่าสะพรึงกลัวในชั่วพริบตา

การจะหลบหนีออกไปนั้นสายเกินไปเสียแล้ว เพราะ “เส้นทาง” ที่ใช้เข้ามาถูกกลืนกินไปตั้งแต่แรกเริ่ม แม้แต่ทิศทางภายใต้โดมแห่งนี้ก็ถูกลบเลือนไปจนหมดสิ้น

หลายคนตระหนักได้ว่าโลงหินใบนั้นคือที่หลบภัยเพียงแห่งเดียวในยามนี้ ทว่าไม่ว่าจะใช้ทั้งวิชาอาคม พละกำลัง หรือค่ายกลใดๆ ก็ไม่อาจทำให้โลงหินขยับเขยื้อนได้แม้แต่น้อย

ความร้อนแรงของจิตวิญญาณดูเหมือนจะเข้ากันได้ดีกับโครงสร้างของโลงหินใบนี้ เมื่อทั้งสองสิ่งมาบรรจบกัน มันจึงกลายเป็นจุดที่มั่นคงที่สุดในเวลานี้ ไฟวิญญาณไม่ดับ โลงหินก็ไม่แตก

อันที่จริง แท่นบูชาและโลงหินนี้ถูกบรรพบุรุษตระกูลหมิงสร้างขึ้นเพื่อเตรียมไว้สำหรับการย้ายสุสานของ “ท่านย่าทวด” จึงไม่แปลกที่มันจะทนทานต่อแรงปะทะของจิตวิญญาณได้

ท่ามกลางความสิ้นหวัง บางคนพยายามวิ่งหนีโดยไร้จุดหมาย แต่ยังไม่ทันไปได้ไกล วิญญาณก็ระเหยหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงร่างที่แห้งเหี่ยวล้มลงกับพื้น บางคนยืนตัวสั่นเทาด้วยความบิดเบี้ยว พร่ำสาปแช่งตระกูลหมิงด้วยถ้อยคำที่ร้ายกาจที่สุดจนกระทั่งสิ้นลม

ภายในโลงหิน แม้จะไม่ได้ยินความเคลื่อนไหวภายนอก แต่จ้าวอี้ก็พอจะจินตนาการถึงสภาพอันน่าสยดสยองข้างนอกนั้นได้