บทที่ 569 8

**ตอนที่ 568**

เมื่อมาถึง หนองโคลนก็มลายหายไป เมื่อจะกลับไป เส้นทางก็ราบรื่นไร้อุปสรรค

หลี่จุยหย่วนนั่งลงบนขั้นบันได ทันทีที่สวมรองเท้าเสร็จ เขาก็เห็นดอกไม้และหญ้าเขียวขจีงอกเงยขึ้นตามรอยแยกของลานพิธีด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

พวกมันราวกับรอคอยมานานแสนนาน ไม่นานก็เติบโตสูงถึงระดับเอว กลิ่นหอมสดชื่นที่อบอวลอยู่ในขณะนี้จึงสมชื่ออย่างแท้จริง

หลังจากสวมรองเท้าเสร็จ หลี่จุยหย่วนไม่ได้รีบลุกขึ้น แต่โน้มตัวไปข้างหน้า เด็กสาวโอบรอบคอเด็กหนุ่มอีกครั้งแล้วขึ้นขี่หลังเขา

ไม่ใช่เพราะตั้งใจจะสร้างบรรยากาศอะไร เพียงแต่ไม่อยากทำให้ความปรารถนาดีนี้ต้องสูญเปล่า

ตอนนั่งรถแท็กซี่เข้ามา เขาก็สัมผัสได้ถึงความเงียบสงบและสะอาดสะอ้านภายในสำนักจินซา นั่นเป็นเพราะก่อนจะเกิดเรื่อง สำนักจินซาได้จัดการทำความสะอาดครั้งใหญ่ด้วยตัวเองไปแล้ว

ทรัพย์สินที่มีค่าทุกอย่างในสำนักถูกกระจายออกสู่ยุทธภพไปก่อนหน้านี้จนหมดสิ้น

เรียกได้ว่านอกจากเขตอาคมที่รั่วไหลอยู่เหนือหัวแล้ว คุณแทบจะไม่สามารถขุดคุ้ยหาสิ่งของล้ำค่าอะไรได้อีกจากที่นี่

ทว่าต่อให้จงใจกระจายออกไป ของล้ำค่าเหล่านั้นก็มักจะถูกทำลายไปในอุบัติเหตุต่างๆ ของหายากย่อมมีค่า ตำราโบราณที่ไร้ค่าจึงไม่มีสิทธิ์ปรากฏอยู่ในห้องใต้ดินของบ้านคุณปู่