บทที่ 563 章

捞尸人 第562章

หลิวอวี้เหมยหันไปมองเถาอวิ๋นเฮ่อที่ยืนเซ่อซ่าอยู่ในมือถือตราประทับไว้แน่น

นางตวัดกระบี่ออกไปหนึ่งครั้ง คมกระบี่กระทบเข้ากับตราประทับจนเกิดเสียงสั่นสะเทือนกังวาน เป็นการคลายผนึกที่เถาอวิ๋นเฮ่อสร้างขึ้นเพื่อกักขังตัวเอง

หลังกระบี่เล่มนั้นตวัดผ่าน หน้าอกของหลิวอวี้เหมยก็อัดอั้น นางฝืนกลั้นจนเลือดที่ควรจะทะลักออกมาจากมุมปากไหลย้อนกลับลงไป

การใช้เคล็ดวิชาลับย้อนรอยอดีตถึงสองครั้งในเวลาอันสั้นนั้น ราคาที่ต้องจ่ายสูงกว่าการต่อสู้ห้ำหั่นกันอย่างเอาเป็นเอาตายเสียอีก

ทว่าเรื่องนี้จำเป็นต้องทำ จะให้ยืนดูเฉยๆ อยู่ข้างนอกโดยไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวอะไรเลย ในตอนที่คนอื่นไม่รักษากฎกติกาและลงมือจัดการกับลูกหลานของบ้านตัวเองนั้น เป็นเรื่องที่ทำไม่ได้

แววตาของเถาอวิ๋นเฮ่อกลับมาแจ่มใสอีกครั้ง แม้อาการบาดเจ็บของเขาจะหนักหนาสาหัสกว่า

ก่อนหน้านี้ตอนอยู่ข้างนอก เขาซัดตราประทับออกไปทีละดวง แม้ร่างมารจะมั่นคง แต่แรงกดดันทั้งหมดกลับตกมาอยู่ที่ตัวเขาเอง ร่างกายที่แก่ชรานี้ภายนอกดูเหมือนยังดีอยู่ แต่ภายในถูกสูบพลังจนแห้งเหือดไปหมดแล้ว

อย่างไรก็ตาม เขาเลือกที่จะแสดงท่าทีเรียบเฉยไม่ต่างจากหลิวอวี้เหมย

เถาอวิ๋นเฮ่อ: "ฉินหลิวกลับมาแล้ว เจ้าเหนื่อยหน่อยนะ"