บทที่ 548 章

第547章

งานในไร่ดำเนินไปอย่างคึกคักราวกับไฟลุกโชน

ทุกคนต่างคิดว่าเมื่อคืนดื่มเหล้าคุยกันจนคอแห้งและตะโกนคำขวัญกันไปแล้ว เช้านี้คงต้องออกเดินทางสู่เส้นทางนองเลือดบนสายน้ำ แต่ใครจะไปคิดว่ากลับมีคำสั่งด่วนเรียกตัวทุกคนมารวมกันที่นี่เสียก่อน

แรงฮึดที่เตรียมไว้ใช้สำหรับการเข่นฆ่า ถูกระบายลงไปในผืนดินจนหมดสิ้น ประสิทธิภาพการทำงานนั้นสูงเสียจนการคาดการณ์ของถานเหวินปินที่มีต่อหลี่ซานเจียงดูเป็นเรื่องเล็กน้อยไปเลย

ไม่ต้องรอถึงหนึ่งวัน แค่เลยเที่ยงไปงานก็ใกล้จะเสร็จสิ้น ที่เหลือก็แค่เก็บกวาดเล็กน้อยเท่านั้น

ถานเหวินปินหัวเราะ “บอกตามตรงนะ พวกคุณทำงานกันแบบนี้ ถ้าเจอเจ้าของงานที่ขี้เหนียวเข้าล่ะก็ มื้อเย็นคงถูกตัดงบไปแล้ว”

คนอื่นๆ ที่ได้ยินต่างก็เพียงแค่ยิ้ม แม้ว่าพวกเขาจะอยากไปสร้าง "อนุสาวรีย์หัวคน" (京观) มากกว่ามาสร้างโรงเรือน แต่เมื่อเห็นพวก "รุ่นเก๋า" ทำงานกันอย่างออกรสออกชาติ คนหน้าใหม่ก็ไม่โง่พอที่จะบ่นออกมา

ทุกคนต่างเป็นคนที่ผ่านการเคี่ยวกรำบนสายน้ำมาจนโชกโชน รู้ดีว่างานนี้ทำไปแล้วมีประโยชน์ และไม่ใช่ประโยชน์แบบธรรมดาๆ ด้วย

เถาจูหมิง: “แค่ไม่รู้ว่ามันจะไม่ธรรมดาขนาดไหน”

ลิ่งอู่สิง: “ต่อให้ไม่มีประโยชน์อะไร ก็ถือว่าได้ช่วยกันลงแรง”