กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 537
หลินซูโหย่วหันไปมองถานเหวินปินด้วยความสงสัยพลางกระซิบถาม “พี่ปิน ผมจำได้ว่าฤกษ์ดีที่คุณลุงหลี่บอกคือมะรืนนี้ไม่ใช่เหรอครับ”
ถานเหวินปินตอบ “มีอีกฤกษ์คือเมื่อวาน แต่เมื่อวานคุณลุงหลี่ไปดื่มเหล้าที่บ้านช่างไม้เก่าในหมู่บ้าน กลับมาก็เมาแอ๋จนลืมไปแล้ว”
หากเป็นเรื่องของบ้านอื่น เมื่อกำหนดวันแล้วก็ต้องรีบไปเชิญแขกและเตรียมอาหาร จะเปลี่ยนฤกษ์ก็คงทำได้ยาก
แต่เมื่อเป็นเรื่องของคนในบ้านเอง ก็อดไม่ได้ที่จะต้องไตร่ตรองให้รอบคอบ หลี่ซานเจียงว่างไม่มีอะไรทำก็หยิบปฏิทินจีนและสมุดบันทึกมาคำนวณซ้ำไปซ้ำมา จนได้ฤกษ์ออกมาหลายเวอร์ชัน
แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน สะดวกตอนไหนก็เป็นฤกษ์ดีตอนนั้น ฤกษ์ดีอยู่ที่ใจ
ถานเหวินปินกวักมือเรียกเปิ่นเปิ่น สั่งให้ไปตามจ้าวอี้มาทานมื้อเย็น
เปิ่นเปิ่นรับคำสั่ง ขี่เสี่ยวเฮยกลับไปที่บ้านต้าหูจื่อ เมื่อถึงตัวจ้าวอี้ เด็กน้อยก็ชี้ไปทางทิศเหนือแล้วทำท่าตักข้าวเข้าปาก
เฒ่าเถียนกล่าว “คุณชายครับ ท่านเจ้าบ้านหลี่เชิญคุณไปทานมื้อเย็นครับ”
จ้าวอี้แค่นหัวเราะ “หึ เตรียมการไว้หมดแล้วสินะ รอแค่ให้ฉันไปกระโดดลงหลุมไฟเท่านั้นแหละ”