บทที่ 537 การตกลงสัญญา

**ตอนที่ 536: การตกลงสัญญา**

หลี่จุยหย่วนมองดูปลายนิ้วของตนเองที่มีเส้นด้ายสีทองยืดออกมา

ดูจากท่าทางแล้ว เส้นด้ายสีทองนี้ดูเหมือนจะพยายามมุดเข้าไปในหูโทรศัพท์ของโทรศัพท์มือถือเครื่องใหญ่

เพราะจ้าวอี้ได้ “สาบาน” กับเขาไว้ ในฐานะที่เขาเป็น “พระโพธิสัตว์” จึงต้องไปทำสัญญาผูกมัดกับอีกฝ่ายงั้นหรือ?

ทำไมมันถึงดูคล้ายกับวิชาคำสาปนัก?

ตัวหลี่จุยหย่วนเองเชี่ยวชาญวิชาคำสาปเป็นอย่างดี สมัยก่อนเขาเคยใช้คำสาปใส่ตระกูลโจวแห่งหน่วยงานจิ่วชวีเพื่อเป็นการตีงูให้ตื่นมาแล้ว

ทว่าวิชาคำสาปนั้น นอกจากจะต้องจ่ายค่าตอบแทนแฝงในขณะที่ใช้งานแล้ว ยังต้องคอยระวังไม่ให้อีกฝ่ายใช้คำสาปนั้นย้อนกลับมาเล่นงานตนเองได้ ในสถานการณ์ที่ไม่จำเป็น เด็กหนุ่มจึงไม่ค่อยชอบใช้มันนัก

“ที่แท้การเป็นพระโพธิสัตว์มันยุ่งยากขนาดนี้เชียวหรือ”

หลี่จุยหย่วนสะบัดปลายนิ้ว เส้นด้ายสีทองก็หดกลับไป

เด็กหนุ่มไม่มีเจตนาจะทำสัญญาอะไรกับจ้าวอี้ เทียบกับการผูกมัดที่แข็งทื่อและตายตัวเช่นนั้น เขาชอบการผูกมัดด้วยกำลังและผลประโยชน์มากกว่า