เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
**ตอนที่ 519**
แร่ในกล่องหัวใจใบนี้มอบให้ตัวเขาเอง แต่จดหมายนั้น... เขียนถึงหลี่หลาน
ถ้อยคำในจดหมายตั้งแต่ต้นจนจบเป็นการสนทนากับหลี่หลาน ทุกตัวอักษรที่ร้อยเรียงเปี่ยมไปด้วยความละเอียดอ่อน แม้แต่เครื่องหมายจุลภาคยังถูกเขียนขึ้นด้วยความอ่อนโยน
หลี่จุยหย่วนเปลี่ยนนิสัยเดิมที่มักจะกวาดสายตาอ่านผ่านๆ เขาค่อยๆ อ่านทีละตัวอักษร พยายามจำลองเสียงของพ่อและภาพเหตุการณ์ในตอนที่พ่อเขียนจดหมายฉบับนี้ขึ้นมาในหัว
ไม่ใช่เพราะความ "หวงแหนถ้อยคำ" เหมือนตอนที่ไม่ได้ข่าวคราวจากพ่อมานาน แต่เป็นเพราะหลังจากที่ผิวหนังมนุษย์งอกออกมาได้สำเร็จ พ่อกำลังใช้การกระทำเล็กๆ น้อยๆ นี้เพื่อบรรเทาความรู้สึกผิดที่ก่อตัวขึ้นในใจต่อผู้หญิงคนนี้
พ่อของเขาเป็นคนที่โชคร้ายเหลือเกิน
เกิดในครอบครัวข้าราชการระดับสูง เป็นลูกชายคนเล็กที่ได้รับความรักอย่างท่วมท้น แต่กลับไม่ติดนิสัยแย่ๆ แม้แต่น้อย ทั้งยังเรียนเก่ง นิสัยดี กระตือรือร้น มีความรับผิดชอบ รักงาน และรักครอบครัว
หลี่หลานไม่ใช่สาวงามตามขนบธรรมเนียมทั่วไป แต่พ่อของเขาคือชายหนุ่มที่หล่อเหลาอย่างแท้จริงในสายตาคนทั่วไป
ในแง่ของรูปร่างหน้าตา พ่อมีส่วนช่วยอย่างมาก
พ่อเป็นคนที่สมบูรณ์แบบจริงๆ ท้ายที่สุดแล้ว พ่อก็คือคนที่หลี่หลานคัดเลือกมาอย่างดี