บทที่ 519 8

**ตอนที่ 518**

“ฉันต้องไปแล้วนะ”

“อืม”

“กอดฉันหน่อย”

หลินซูโหย่วกางแขนออก แต่พอถึงครึ่งทางเขากลับชะงักไป

เฉินหลินเป็นฝ่ายขยับเข้าไปแนบชิดอกของอาโหย่วเสียเอง ก่อนจะคว้ามือเขาทั้งสองข้างมาโอบไว้ที่แผ่นหลังของเธอ ล็อกแน่นราวกับตู้รถไฟที่พ่วงติดกัน

ทันใดนั้น ใบหน้าของหลินซูโหย่วตั้งแต่ช่วงคอขึ้นไปก็แดงก่ำไปหมด

เฉินหลินได้ยินเสียงหัวใจของชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าเต้น “ตึกตัก ตึกตัก” ดังสนั่น

เธอเงยหน้าขึ้นมองสีผิวที่ดูเย้ายวนตรงลำคอของเขา ครั้งนี้เฉินหลินอดใจไม่ไหว เขย่งเท้าขึ้นไปงับเบาๆ ที่คอของหลินซูโหย่วหนึ่งที

จากนั้นไม่รอให้เขาได้ตั้งตัว เธอก็ผละออกแล้ววิ่งยิ้มร่าไปขึ้นรถที่จอดรออยู่ริมทาง