บทที่ 479 8

**ตอนที่ 478**

หลิวอวี้เหมยหยิบอินทผลัมเชื่อมขึ้นมาเคี้ยวตุ้ยๆ ราวกับต้องการใช้สิ่งนี้อธิบายรอยยิ้มที่มุมปากของตน

“บอกยายให้ชัดเจนกว่านี้ได้ไหม เจ้าตั้งใจจะใช้สิ่งนี้บีบให้เขาไปตายหรือ?”

หลี่จุยหย่วนส่ายหน้า “ผมจะไม่ใช้สิ่งนี้บีบให้เขาไปตายครับ ถึงแม้ผมจะยังไม่เคยไปเรือนบรรพบุรุษของตระกูลตัวเอง แต่ผมเคยไปเรือนบรรพบุรุษตระกูลอวี๋มาแล้ว ผมเชื่อว่าสิ่งชั่วร้ายที่ถูกผนึกไว้ในเรือนบรรพบุรุษตระกูลฉินและตระกูลหลิวของเรา ไม่ว่าจะจำนวนหรือความร้ายกาจ ย่อมเหนือกว่าตระกูลอวี๋อย่างแน่นอน

ผมไม่สามารถรับประกันได้ว่าสิ่งชั่วร้ายที่ผมนำไปนั้นจะพุ่งเป้าไปที่ตระกูลเฉินเพียงอย่างเดียวโดยไม่ทำร้ายผู้บริสุทธิ์ ไม่ว่าจะวางแผนรัดกุมเพียงใด ย่อมมีความเสี่ยงที่สิ่งชั่วร้ายจะหลุดรอดออกไปจนกลายเป็นภัยพิบัติ ไม่ว่าโอกาสนั้นจะน้อยเพียงใด ผมก็ไม่เต็มใจที่จะเป็นฝ่ายเริ่มลงมือทำครับ”

หลิวอวี้เหมยพยักหน้าเบาๆ “ยายเข้าใจแล้ว”

ความหมายของเสี่ยวหย่วนนั้นเรียบง่ายและชัดเจน หากเฉินผิงเต้าทำตามมารยาทของเจ้าบ้านอย่างถูกต้อง ของขวัญชิ้นนี้ก็จะไม่มีวันถูกนำออกมา แต่หากเฉินผิงเต้ายังคิดจะเล่นตุกติกในโอกาสนี้ ของขวัญชิ้นนี้ก็จะถูกเปิดผนึกต่อหน้าตระกูลเฉินแห่งฉงหยา

หลี่จุยหย่วนกล่าวต่อ “ในมุมมองของผม ผมหวังว่าท่านผู้เฒ่าเฉินจะเชิญผมไปเป็นแขกจริงๆ โดยไม่ได้คิดจะให้คำอธิบายที่สมเหตุสมผลกับผม หากเป็นเช่นนั้น ผมก็จะสามารถทำตามที่รับปากกับเฉินซีหยวนได้