บทที่ 467 6

**ตอนที่ 466**

หลี่จุยหย่วนมองดูมหาจักรพรรดิผีแห่งทิศกลางที่คุกเข่าหมอบราบอยู่เบื้องหน้า

เด็กหนุ่มรู้ดีว่าสิ่งที่อีกฝ่ายก้มกราบไม่ใช่ตัวเขา แต่เป็น ‘เฟิงตู’ ที่เขาสวมบทบาทเป็นตัวแทนอยู่เบื้องหลัง

ตามข้อมูลที่ได้รับจากเหล่าภูตผีปีศาจ ในการบุกระลอกแรก เหล่าผู้จุดตะเกียงต้องแลกด้วยราคาที่มหาศาลกว่าจะฝ่าด่านเข้ามาได้ แต่เมื่อเขาพาคนเข้ามาถึงเขตชั้นนอกของหุบเขาคนเป็นและเริ่มเคลียร์เส้นทาง หุบเขาคนเป็นกลับถอนวิญญาณเร่ร่อนทั้งหมดออกไปโดยไม่ขัดขวางแม้แต่น้อย

รอจนกระทั่งเขาจัดการธุระส่วนตัวจนเสร็จสิ้นและมาถึงหน้าประตูหุบเขา ประตูบานนั้นก็เปิดออกเองราวกับว่ารอคอยมานาน และคนข้างในเองก็ดูจะร้อนรนยิ่งกว่าเสียอีก

เมื่อผนวกกับเหตุการณ์ที่ซุนสี่พาเหล่ายมทูตเก้าตนที่เหลือไปจบชีวิตลงที่หาดทราย แล้วมหาจักรพรรดิก็มอบตราประทับ少君 (เส้าจวิน) ให้เขา พร้อมกับเปรยเป็นนัยว่าไม่ต้องเกรงใจที่จะประกาศตัวตนในฐานะเส้าจวินแห่งเฟิงตู

ทุกอย่างที่เกิดขึ้น แท้จริงแล้วล้วนเป็นไปตามครรลองที่ถูกวางไว้

การที่อีกฝ่ายเรียกเหล่าผีร้ายและวิญญาณเร่ร่อนจากทั่วสารทิศเข้ามาในนรกชั้นเล็กในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา ไม่ใช่เพื่อทำศึกตัดสินชี้ขาด แต่เป็นการ ‘ปั่นตัวเลข’ เพื่อยกระดับราคาซื้อขายต่างหาก