บทที่ 392 1

ตอนที่ 391

หลี่จุยหย่วนเคยติดตามคุณปู่ไปนั่งเฝ้าพิธีศพมาหลายครั้ง จึงคุ้นเคยกับขั้นตอนและการจัดเตรียมงานศพเป็นอย่างดี

บวกกับอุปกรณ์ทุกอย่างที่จำเป็นต้องใช้ในงานศพนั้นมีพร้อมอยู่ในบ้านอยู่แล้ว การจัดการจึงเป็นไปอย่างเรียบง่ายและราบรื่น

ไม่นานนัก ห้องโถงสำหรับตั้งศพก็ถูกจัดเตรียมเสร็จสิ้น

เครื่องเซ่นไหว้เน้นไปที่ของกินพื้นบ้าน ซึ่งก็คือขนมขบเคี้ยวในสายตาของคนรุ่นเก่า

หลี่จุยหย่วนเลือกวางเจี้ยนลี่เป่าหนึ่งลังที่ยังไม่ได้เปิดไว้บนโต๊ะเครื่องเซ่นตามความชอบส่วนตัว

สิ่งที่ดูหรูหราขึ้นมาหน่อยคือ หลี่จุยหย่วนจุดเทียนไขสีขาวเล่มใหญ่แปดเล่ม วางซ้ายขวาสี่เล่ม เพื่อเตรียมรับมือกับสถานการณ์ไฟฟ้าดับที่อาจเกิดขึ้นเมื่อพายุไต้ฝุ่นทวีความรุนแรงขึ้น

รูปหน้าศพนั้นไม่มี แม้ว่าการถ่ายรูปในบ้านจะทำได้ง่ายเพียงแค่ลากถานเหวินปินมาทำตาเหล่ใส่กล้อง แต่ถ้าทำแบบนั้นล่วงหน้าเกินไปก็จะดูจงใจจนเกินงาม

ถานเหวินปินมีฝีมือการแสดง แต่สิ่งที่เขาถนัดกว่าคือการใช้ความจริงใจแลกความจริงใจ การหลอกลวงแบบตรงไปตรงมานั้นไม่อาจตบตาผู้ที่มีสายตาเฉียบแหลมได้

อีกอย่าง เรื่องของถานเหวินปินยังพัวพันไปถึงปฏิกิริยาลูกโซ่ของหลินซูโหย่วและรุ่นเซิง ต่อให้ทั้งสองคนนั้นพยายามแสดงละครแค่ไหน ในสายตาของคนระดับสูง ทุกอย่างก็เหมือนไพ่ที่หงายอยู่บนโต๊ะ