บทที่ 372 章

第372章

คุ้นเคยกับลำธารสายเดิม ต้นไม้ต้นเดิม และคุ้นเคยกับองศาการหมุนพวงมาลัยในจังหวะที่เลี้ยวจากถนนในหมู่บ้านเข้าสู่ทางเดินเล็กๆ ที่มุ่งหน้าสู่บ้าน เมื่อก่อนทางเดินนี้เป็นเพียงทางดิน รถยนต์ไม่สามารถขับเข้าไปได้ และหากจอดขวางถนนในหมู่บ้านก็ไม่ได้ จึงทำได้เพียงขับเหยียบลงบนพื้นที่นาของชาวบ้านเพื่อเบี่ยงตัวรถเข้าไปครึ่งคัน

หลังจากที่พวกหลี่ซานเจียงซื้อรถกระบะคันเล็กสีเหลืองมา หลี่ซานเจียงก็ควักเงินซื้อหินมาถม แล้วเกณฑ์คุณอาฉินกับสยงซ่านมาเป็นแรงงานช่วยกันขยายทางเดินให้กลายเป็นถนนหินกรวด

นับแต่นั้นมา รถก็สามารถขับเข้ามาจอดถึงลานหน้าบ้านได้โดยตรง

ช่วงนี้หลี่ซานเจียงกำลังครุ่นคิดว่าจะเปลี่ยนถนนหินกรวดนี้ให้เป็นถนนคอนกรีต

สาเหตุที่ยังไม่ลงมือทำ เพราะได้ยินผู้ใหญ่บ้านบอกว่าทางรัฐบาลเมืองกำลังจะจัดสรรงบประมาณมาซ่อมถนนในหมู่บ้านให้เป็นถนนคอนกรีต ถึงเวลานั้นเขาก็สามารถถือโอกาสนี้ปูถนนเข้าบ้านตัวเองไปพร้อมกันได้เลย

การซ่อมถนนเข้าบ้านตัวเองย่อมไม่มีทางฟรี ต้องออกค่าวัสดุเอง แถมยังต้องเตรียมบุหรี่และเลี้ยงข้าวเลี้ยงน้ำคนงาน แต่เมื่อมีทั้งคนงานและอุปกรณ์พร้อมสรรพอยู่แล้ว ก็นับว่าคุ้มค่า

ถานเหวินปินขับรถเข้ามาจอดบนลานหน้าบ้าน ทันทีที่ทุกคนลงจากรถ ต่างก็เผยรอยยิ้มออกมา

อันที่จริง สำหรับทุกคนบนรถ แม้แต่หลี่จุยหย่วน บ้านที่แท้จริงของพวกเขาไม่ใช่ที่นี่ แต่ทุกครั้งที่กลับมาถึงที่นี่ ในใจของทุกคนกลับรู้สึกผ่อนคลายและสบายใจยิ่งกว่าการกลับบ้านของตัวเองเสียอีก

หลี่ซานเจียงเดินตรงไปหาเสี่ยวหย่วนโหวเป็นคนแรก