บทที่ 366 章

第366章

สิ่งที่หลี่จุยหย่วนถืออยู่ในมือนั้น คือเศษเสี้ยววิญญาณของจ้าวอู๋ย่าง

แม้จะไม่สมบูรณ์ แต่หากนำมาใช้ช่วยยกระดับสถานะของอวี๋ตี้เป่ยชั่วคราว และเติมเต็มลมปราณพญามังกรที่ขาดหายไปนั้น ก็นับว่าเหลือเฟือ

ท้ายที่สุดแล้ว พญามังกรผู้มีพื้นเพมาจากชาวบ้านธรรมดาคนนี้ สิ่งที่เขามีมากที่สุดก็คือจิตวิญญาณที่เด็ดเดี่ยว ไม่ยอมแพ้ และกล้าหาญพุ่งไปข้างหน้า

ยามที่ตระกูลจ้าวแห่งจิ่วเจียงล่มสลาย เศษเสี้ยววิญญาณของพญามังกรตระกูลจ้าวเป็นฝ่ายเลือกหลี่จุยหย่วนด้วยตัวเอง ในความมืดมิดนั้นเขายังทอดถอนใจออกมาคำหนึ่งว่า:

“วิญญาณตระกูลเจ้า... ก็ไม่เหลือแล้วสินะ”

ก่อนตายจ้าวอู๋ย่างวางแผนการไว้มากมาย ยอมแม้กระทั่งแยกส่วนร่างของตนเพื่อสะกดสังหารอสูรมังกรชั่วร้าย หลังตายไปเขากลับไม่สนใจว่าวิชาสืบทอดของตระกูลจะขาดช่วงไป แต่กลับไปห่วงใยเด็กของตระกูลอื่นแทน

แถมเด็กคนนี้ ยังเป็นตัวการสำคัญที่ทำลายวิชาสืบทอดของตระกูลเขาเองด้วย

หลี่จุยหย่วนย่อมรู้ดีว่าวิญญาณพญามังกรนั้นสำคัญเพียงใด หากมีมันติดตัว นอกจากจะได้รับความคุ้มครองจากโชคชะตาในระดับหนึ่งแล้ว เขายังมีวิธีรับมือศัตรูเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งอย่างในจิตสำนึกของตนเอง

แต่เด็กหนุ่มก็มอบมันออกไปโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย