บทที่ 365 5

นักกู้ศพ ตอนที่ 365

==================================================

ตอนที่ 365

ความทรงจำจำเป็นต้องมีตัวตนเป็นผู้สนับสนุน

เหมือนตอนที่ถานเหวินปินถ่ายรูป เขาผูกกล้องไว้ที่หน้าผาก รูปที่ได้ออกมาอย่างน้อยก็ถือว่าเป็นมุมมองบุคคลที่หนึ่งของเขาเอง

ส่วนหมาแก่ มันถ่ายทอดชีวิตของอวี๋เทียนหนานในสายตาของมันเอง

การปลูกฝังความทรงจำแบบนี้เข้าไปในสมองของคนคนหนึ่ง เขาผู้นั้นก็ไม่สามารถเป็น “คน” ได้เลย

ตอนแรก หลี่จุยหย่วนก็รู้สึกเหลือเชื่อ ทำไมหมาแก่ถึงได้ทำผิดพลาดง่ายๆ แบบนี้?

มันทำทุกอย่างเพื่อชุบชีวิตอวี๋เทียนหนาน ไม่ว่าจะทุบทำลายสิ่งของมากมาย แต่กลับมาพลาดในจุดที่สำคัญที่สุด

แต่เมื่อได้พบกับหมาแก่จริงๆ หลี่จุยหย่วนก็เข้าใจ