บทที่ 314 章

捞尸人 第314章

ในลานเรือนสี่ประสาน ถานเหวินปินถือชามแกงไม่ทราบชื่อในมือ พลางใช้ช้อนตักกินพลางเดินวนรอบอ่างบัวใบโปรดของเขาอย่างเพลิดเพลิน

หลินซูโหย่วเองก็ไปตักมาหนึ่งชาม เขาคิดจะถามคนอื่นว่าเอาด้วยไหม แต่พอเงยหน้าขึ้นมองก็เห็นรุ่นเซิงนั่งนิ่งอยู่ในมุมมืด ส่วนพี่เสี่ยวหย่วนนั่งอยู่บนม้านั่งข้างคูน้ำ หลับตานิ่งใช้ความคิด

อาโหย่วจึงได้แต่ถือชามเดินไปหาถานเหวินปิน

"พี่ปิน ในเมื่อพี่ชอบอ่างใบนี้มาก งั้นเราไปหามาตั้งที่บ้านคุณลุงหลี่สักใบดีไหม?"

"ถ้าจะทำแบบนั้น ก็ต้องให้คุณลุงหลี่ยอมให้เราขุดลานบ้าน ทุบเรือนทิ้ง แล้วขุดฐานรากลึกลงไปสิบเมตรเพื่อวางค่ายกล จากนั้นก็ต้องคอยซ่อมบำรุงทุกปี"

"ต้องขนาดนั้นเลยเหรอ งั้นคงเป็นไปไม่ได้แล้ว พี่ปิน พี่นี่รอบรู้จริงๆ"

"อืม ปกติถ้าว่าง นายก็ลองอ่านหนังสือเกี่ยวกับค่ายกลให้มากๆ เหมือนฉันสิ"

หลี่จุยหย่วนกำลังย้อนนึกถึงความทรงจำของตนเอง

จุดเชื่อมต่อแรก คือเหตุการณ์ธูปสามดอกระหว่างทางไปเฟิงตู ตอนนั้นจ้าวอี้รอดชีวิตมาได้ แต่จริงๆ แล้วเขาได้รับประโยชน์จากธูปสองดอกแรกไปแล้ว