บทที่ 313 3

บทที่ 313

พื้นที่บริเวณตรงกลางได้รับผลกระทบจากการต่อสู้จนราบเรียบราวกับผ่านการปรับหน้าดินด้วยรถเกรดหลายคันติดต่อกัน

นั่นทำให้หลินซูโหย่วต้องใช้เวลาหาอยู่นานกว่าจะพบถุงปุ๋ยใบหนึ่งตกอยู่ตรงขอบซากปรักหักพัง ก้นถุงมีรอยขาด อาหย่วนจึงหยิบขึ้นมาแล้วมัดปมไว้

จากนั้นอาหย่วนก็ถือถุงเดินไปหาพี่จุยหย่วน

“แกรกๆ...”

เขาเทของทุกอย่างในเป้เดินป่าออกมาจนหมด แล้วย้ายพวกมันเข้าไปในถุงปุ๋ยใบนั้น จากนั้นจึงเริ่มหยิบเศษกระเบื้องเคลือบเหล่านั้นใส่ลงในเป้เดินป่าอย่างระมัดระวังทีละชิ้น

เมื่อนึกถึงว่าเศษกระเบื้องเหล่านี้สามารถหลอมรวมเข้ากับชุดเกราะยันต์ เพื่อเรียกเทพเจิงและเทพซุ่นลงมาช่วยงานได้ หัวใจของอาหย่วนก็พองโตด้วยความปิติอย่างบอกไม่ถูก

แม้ในนามจะมีการแบ่งลำดับชั้น และร่างทรงก็กลายเป็นขุนพลผีที่ถูกอาหย่วนกุมชะตาชีวิตไว้ แต่เขาก็เปิดสิทธิ์ให้ร่างทรงค่อนข้างมาก ไม่ต่างจากเมื่อก่อนเท่าไรนัก ดังนั้นอารมณ์ของร่างทรงจึงส่งผลต่อเขาได้เช่นกัน

ร่างทรง: “จิ๊ๆ วัสดุชั้นดีขนาดนี้ พวกเจ้าโชคดีจริงๆ ข้ายังแอบอิจฉาเลย”

หลินซูโหย่ว: “งั้นเจ้าก็ไปสิ?”