บทที่ 302 章

捞尸人 第302章

ยามบ่าย แสงอาทิตย์อัสดงสาดส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาในห้อง ทาบทับลงบนไหล่ของเด็กชายและเด็กหญิงที่นั่งอยู่ข้างเตียง

มือของเด็กหญิงถูกเด็กหนุ่มกุมไว้ด้วยมือข้างเดียว ส่วนมืออีกข้างของเขากำลังโรยผงยาอย่างเบามือ ให้กระจายตัวทั่วบาดแผลบนฝ่ามือของเธออย่างสม่ำเสมอ

ขณะทำแผล หลี่จุยหย่วนระมัดระวังเป็นพิเศษ แม้เขาจะรู้ดีว่าอาหลีจะไม่ขมวดคิ้วแม้แต่น้อยเพราะความเจ็บปวดเพียงเท่านี้ แต่เขาก็ยังอดรู้สึกสงสารไม่ได้

ต่อให้เมื่อไม่นานมานี้เขาเพิ่งจะผ่านประสบการณ์ที่รู้สึกเหมือนร่างกายทั้งร่างกำลังจะละลายมาก็ตาม แต่ความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นกับตัวเขาเองนั้น เขาทนได้ และสามารถทำเป็นไม่ใส่ใจหลังจากนั้นได้

เมื่อพันแผลเสร็จ เด็กหนุ่มก็ผูกปมบนหลังมือของเด็กหญิงอย่างประณีต

เด็กหญิงวางหลังมือไว้ตรงหน้า พินิจดูอย่างละเอียด

"อันนี้ห้ามเก็บไว้นะ ตอนเปลี่ยนยา ไม่ว่าจะเป็นฉันหรือป้าหลิวมาเปลี่ยน ต้องยอมให้แกะออกนะ"

เด็กหญิงพยักหน้า

ประตูเรือนตะวันออกถูกผลักออก หลี่จุยหย่วนและอาหลีเดินออกมา