บทที่ 280 0

ตอนที่ 280

หลี่จุยหย่วนเมินเฉยต่อสายตาที่เต็มไปด้วยความต้องการของจ้าวอี้ เขาชักมือกลับ

เขาลุกขึ้นเดินไปนั่งลงข้างๆ วางกระเป๋าเป้ปีนเขาไว้ตรงหน้าต่างโต๊ะ แล้วหยิบกระดาษกับปากกาออกมาเริ่มวาดภาพ

มือของจ้าวอี้ยังคงค้างอยู่กลางอากาศ บนใบหน้าปรากฏรอยยิ้มเยาะเย้ยตัวเอง

ตัวเขาเอง... ถึงกับไร้เดียงสาจนคิดจะหาที่พึ่งพิงจากเด็กหนุ่มคนนี้เชียวหรือ?

ไม่สิ ในมุมมองของอีกฝ่าย ท่าทางที่เขาแสดงออกมาเมื่อครู่นี้ มันดูโง่เง่าสิ้นดีเลยไม่ใช่หรือ?

บางที อีกฝ่ายอาจจะไว้หน้าเขา จึงอดกลั้นไม่แสดงสีหน้าขยะแขยงออกมา

จ้าวอี้ก้มหน้าลง มือทั้งสองข้างทิ้งตัวแนบลำตัว เขามองพื้นดินใต้ฝ่าเท้า ในหูยังคงได้ยินเสียงหัวใจที่ยังเต้นไม่เป็นจังหวะ ในดวงตาเต็มไปด้วยความสับสนและหวาดกลัว

จุดตะเกียงเดินน้ำ เอาชีวิตเข้าแลกกับความเป็นความตาย นี่ไม่ใช่แค่คำพูดสวยหรู

คนที่เผชิญหน้ากับความเป็นความตายได้โดยตรง ย่อมไม่ใช่คนธรรมดา และเมื่อเผชิญหน้าบ่อยครั้งเข้า ก็ย่อมจะค่อยๆ ชินชาและตายด้านไปเอง