บทที่ 275 5

บทที่ 275

ตอนที่จ้าวอี้สร้างสถานที่แห่งนี้ขึ้นมา เขาไม่ได้เพียงแค่คำนึงถึงการรับลูกน้องในอนาคตเท่านั้น แต่ยังใส่ใจถึงปัญหาการหมุนเวียนของคนในทีมด้วย เพื่อหลีกเลี่ยงความกระอักกระอ่วนใจที่คนรุ่นหลังต้องมาอาศัยอยู่ในห้องของคนที่จากไปแล้ว เขาจึงวางผังให้มีเรือนหลังเล็กๆ แยกเป็นสัดส่วน และยังเก็บเสียงได้เป็นอย่างดี

ด้วยเหตุนี้ กว่าที่สวี่หมิงและเฉินจิ้งจะรู้ตัวว่าเกิดเรื่องขึ้นที่ห้องของซุนเยี่ยน ก็ตอนที่สัตว์เลี้ยงในห้องของเธอเริ่มคลุ้มคลั่ง พุ่งชนประตูและหน้าต่างออกมาวิ่งพล่านไปทั่วแล้ว

ทั้งสองรีบเข้าไปในห้องของซุนเยี่ยนก่อนจะตรงไปที่สวนหลังบ้าน สิ่งที่เห็นคือซากของงูเหลือมสีรุ้งและร่างของซุนเยี่ยนที่หัวปักพื้นแน่นิ่งไม่ไหวติง "พี่เยี่ยน!"

เฉินจิ้งตะโกนเรียกและทำท่าจะพุ่งเข้าไปดูอาการ แต่ถูกสวี่หมิงคว้าตัวไว้แน่น

"อย่าเข้าไป!"

"แต่ว่าพี่เยี่ยนเธอ..."

"เธอตายแล้ว!"

เฉินจิ้งหุบปากสนิท ไม่ดิ้นรนอีกต่อไป เมื่อสวี่หมิงปล่อยมือ เด็กหนุ่มก็ยืนตัวแข็งทื่ออยู่ที่เดิม

แม้เขาจะผ่านเรื่องราวพลิกผันในชีวิตมามาก แต่เขาก็เพิ่งจะเข้าทีมได้ไม่นาน ยังไม่เคยผ่าน "คลื่นลูกใหญ่" ที่แท้จริง การจะให้เขายอมรับทันทีว่า "พี่ชายพี่สาว" ในทีมจากไปกะทันหันเช่นนี้ เป็นเรื่องที่ทำใจได้ยาก