บทที่ 274 章

捞尸人 第274章

บนระเบียงชั้นสอง ในจังหวะที่ฉินหลีพลิกหน้าหนังสือ เธอเหลือบมองเด็กหนุ่มที่นอนอยู่ข้างกาย พอดีกับที่เขาลืมตาขึ้นมาในตอนนั้น

หลี่จุยหย่วนขยับตัวลุกขึ้นนั่ง สายตาทอดมองออกไปไกลยังทุ่งนาที่ดูราวกับภาพวาดพู่กันจีนภายใต้ท้องฟ้ามืดครึ้ม

จากการสื่อสารก่อนหน้านี้ เขาสัมผัสได้ถึงความ "ขอไปที" ของร่างต้น มันกำลังแสดงละครในบทบาทเดิมๆ ที่เคยเป็นมา

ในแง่ของการแสดงนั้นไร้ที่ติ แต่ปัญหาคือในช่วงเวลานี้มันไม่มีการพัฒนาขึ้นเลย และนั่นคือปัญหาที่ใหญ่ที่สุด

ภายใต้การดูแลของฉินหลี หลี่จุยหย่วนเดินลงจากชั้นบนมายังหน้าประตูห้องใต้ดิน

ที่มุมมืดอันเย็นเยียบหน้าประตู มีก้อนสีดำขนาดใหญ่ก้อนหนึ่งนอนขดอยู่

เสี่ยวเฮยได้ยินเสียงฝีเท้าจึงเงยหน้าขึ้น แต่มันไม่ได้ลุกขึ้นยืน เพียงแค่ใช้ท้องและอุ้งเท้าไถตัวถอยไปด้านข้างเพื่อเปิดทางให้ประตูเหล็ก

ช่วงนี้อากาศเริ่มร้อนขึ้น ที่นี่จึงเย็นสบาย เสี่ยวเฮยเลยเลือกมานอนกลางวันที่นี่

หลี่จุยหย่วนก้มลงมองมัน