บทที่ 269 章

捞尸人 第269章

ถานเหวินปินยืนอยู่บนลานดิน หูของเขากระดิกเล็กน้อย แม้จะอยู่ห่างออกไปพอสมควร แต่เขาก็ยังได้ยินบทสนทนาระหว่างคุณลุงหลี่กับจ้าวอี้อย่างชัดเจน

เมื่อได้ยินจ้าวอี้ตอบตกลงอย่างฉะฉานว่าจะพาคนไปแสดงในงานศพช่วงบ่าย ถานเหวินปินไม่ได้รู้สึกขบขันแม้แต่น้อย กลับกันเขารู้สึกทึ่งจากใจจริง:

“คุณชายจ้าวผู้นี้ ไม่ธรรมดาจริงๆ”

เฉินหลินเดินตัวสั่นเข้าไปในครัวเพื่อช่วยป้าหลิวเตรียมอาหาร หลินซูโหย่วจึงเดินเลี่ยงมาข้างๆ ถานเหวินปิน เมื่อได้ยินคำพูดนั้นจึงตอบกลับไปว่า:

“นั่นก็เพราะโดนพี่ปินเล่นงานจนตายสนิทไม่ใช่หรือไง”

ถานเหวินปินส่ายหน้า “นั่นเพราะมีพี่จุยหย่วนอยู่ต่างหาก ถ้าไม่มีพี่จุยหย่วน พวกเราคงโดนจ้าวอี้ปั่นหัวจนตายไปนานแล้ว”

หลินซูโหย่วขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้โต้แย้ง

เขาสามารถวิจารณ์นิสัยของไอ้สามตาได้ แต่ไม่อาจกังขาในความสามารถของมันได้เลย หากไม่มีพี่จุยหย่วน พวกเขาก็ไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะนั่งร่วมโต๊ะกับมันด้วยซ้ำ

ถานเหวินปินยิ้ม “ฉันแค่พูดเปรียบเปรยไปอย่างนั้น นายจะจริงจังไปทำไม? ทหารต้องเจอกับทหาร ราชาต้องเจอกับราชา ในระดับชั้นของเรา เราทิ้งห่างพวกมันไปไกลโขแล้ว”