บทที่ 266 6

คนกู้ศพ บทที่ 266

==================================================

บทที่ 266

ถานเหวินปินตามมาด้วย แต่เขาไม่รีบร้อนที่จะลงมือ กลับกัน เขากลับซ่อนตัวลง เขากับเฉินหลินมาด้วยกันตลอดทาง จึงไม่เห็นฉากที่ร่างทรงทุบตีตัวเองจนเลือดออก แต่ถานเหวินปินมั่นใจว่าร่างทรงกำลังแสดงละคร ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น หากถึงเวลาที่ต้องสู้ตายจริงๆ จะเป็นไปได้อย่างไรที่ร่างกายจะไม่มีแม้แต่รอยเข็มเลย?

ทันใดนั้น ถานเหวินปินก็ตระหนักถึงเจตนาของร่างทรงที่ทำเช่นนั้นอย่างรวดเร็ว แต่เมื่อเป็นเช่นนี้ เขาก็ยิ่งไม่สะดวกที่จะออกไปลงมือ ออกไปเป็นตัวช่วย ประสานงานกับหลินซูโหย่วเพื่อหลอกล่อเด็กสาวคนนั้น

ตามหลักแล้ว ดูเหมือนว่าควรทำเช่นนั้น แต่ที่นี่ไม่ใช่สถานเริงรมย์ และไม่ใช่เรื่องที่แค่ความยินยอมพร้อมใจกันแล้วมีสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนก็จากไปได้อย่างสบายใจ หากเกิดเรื่องขึ้นมาจริงๆ ก็ยังต้องพิจารณาปัญหาการอยู่ร่วมกันในภายหลัง ดังนั้น ถานเหวินปินจึงไม่เห็นด้วยกับวิธีการของร่างทรง การเริ่มต้นที่ไม่จริงใจ มักจะยากที่จะได้รับผลลัพธ์ที่จริงใจ

แต่เมื่อได้ยินหลินซูโหย่วตะโกนโวยวายว่าตนเองสามารถทุบตีไอ้แก่คนนั้นให้ตายได้อย่างง่ายดาย ถานเหวินปินก็พลันตระหนักว่าร่างทรงนั้นคิดไปอีกขั้นหนึ่งแล้ว อาจเป็นเพราะรู้ดีเกินไปว่าร่างทรงจอมป่วนคนนี้เป็นคนอย่างไร ดังนั้นความผิดทั้งหมดจึงตกเป็นของเขา ชื่อเสียงที่ไม่ดีในภายหลังก็ให้เขาแบกรับไป ส่วนอาโหย่วก็แค่ตั้งใจทำในสิ่งที่ตัวเองเป็น