บทที่ 261 1

**ตอนที่ 261**

เจ้าของร้านอาหารเหลือบมองหลี่จุยหย่วน เขาไม่รู้ว่าเด็กตัวแค่นี้หาเงินมาได้อย่างไร แต่ก็ยังเอ่ยปากชมตามมารยาทว่า "เก่งจริง ๆ ลูกกตัญญูแบบนี้ คนแก่ก็สบายใจ"

หลี่ซานเจียงยืดอก "แน่นอน!"

เมื่อกลับมานั่งที่โต๊ะ หลี่เหวยฮั่นและชุยกุ้ยอิงยังคงดูเกร็ง ๆ ชุยกุ้ยอิงอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่พอเห็นหลี่ซานเจียงที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม สุดท้ายก็ต้องปิดปากเงียบ

หลี่เหวยฮั่นคลำกระเป๋าเสื้อ ซองบุหรี่ที่พกมาตอนเช้าเหลืออยู่ไม่กี่มวน แต่ก็สูบหมดระหว่างทางตอนปีนเขาหลางซาน เดิมทีในตู้ที่บ้านยังมีบุหรี่เหลืออยู่บ้าง แต่ช่วงก่อนหน้านี้ก็ถูกเอาไปแลกเงินที่ร้านชำของป้าจางหมดแล้ว

หลี่ซานเจียงหยิบบุหรี่ออกมามวนหนึ่งโยนให้หลี่เหวยฮั่น โดยไม่รอให้หลี่เหวยฮั่นจุดให้ เขาหยิบไม้ขีดไฟขึ้นมาจุดเอง ที่โต๊ะข้าง ๆ มีคู่สามีภวัยกลางคนนั่งอยู่ แต่งตัวดูดีมีฐานะ ข้างเก้าอี้ของผู้ชายมีกระเป๋าเอกสารวางอยู่ บนโต๊ะยังมีโทรศัพท์มือถือเครื่องใหญ่ตั้งเด่นเป็นสง่า

ผู้หญิงคนนั้นสวยมาก รูปร่างหน้าตาดูแตกต่างจากคนท้องถิ่นอย่างชัดเจน น่าจะเป็นคนจากแถบตะวันตก

จังหวะนั้น ชายคนดังกล่าวหันมาทางหลี่ซานเจียงแล้วกวักมือเรียก "คุณลุงครับ ดื่มด้วยกันสักแก้วไหม?"

หลี่ซานเจียงหันไปมองแล้วยิ้ม "ได้เลย!"

หลี่จุยหย่วนเอื้อมมือไปเปิดขวดเหล้าขาว แต่ชายคนนั้นกลับรินเหล้าใส่แก้วสองใบจากโต๊ะตัวเองแล้วเดินเข้ามา ยื่นแก้วหนึ่งให้หลี่ซานเจียง