บทที่ 238 คนกู้ศพ

**บทที่ 238**

"ยังไม่ได้ถามเธอเลย แผลหนักมากไหม?" หลี่ซานเจียงมองถานอวิ๋นหลงด้วยความห่วงใย "เจ็บตรงไหนนะ?"

ถานอวิ๋นหลงชี้ไปที่ตำแหน่งบาดแผลของตัวเองก่อน จากนั้นจึงยิ้มแล้วพูดว่า "หายดีหมดแล้วครับ ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงแล้ว"

"ยังไงก็ต้องดูแลตัวเองดีๆ" หลี่ซานเจียงพูดพลางหยิบซองบุหรี่ออกมา ตอนที่กำลังจะดึงบุหรี่ออก เขาชะงักไปครู่หนึ่ง

ถานอวิ๋นหลงยื่นมือไปรับมาเองโดยอัตโนมัติ และหยิบกล่องไม้ขีดไฟจากหลี่ซานเจียงมาช่วยจุดไฟให้ทั้งหลี่ซานเจียงและตัวเอง

หลังจากพ่นควันบุหรี่ออกมา ถานอวิ๋นหลงก็ลดเสียงต่ำลงแล้วพูดว่า "แหม... อยากมานานแล้วครับ คนที่บ้านคุมเข้ม ช่วงนี้ยังไม่ยอมให้ผมสูบเลย"

หลี่ซานเจียง: "เฮ้อ งั้นก็เป็นความผิดของฉันเองสินะ"

ถานอวิ๋นหลง: "จะได้ยังไงครับ ครั้งนี้ถือว่าพึ่งบารมีของท่านแท้ๆ"

เจิ้งฟางเดิมทีกำลังเล่นไพ่บริดจ์อยู่กับหลิวยวี่เหมยและหลิวจินเสีย รอบนี้เธอบลายด์ (ว่าง) จึงลุกขึ้นมายืนดูอยู่ข้างหลังหลิวยวี่เหมย แน่นอนว่าเธอสังเกตเห็นการกระทำเล็กๆ น้อยๆ ของสามี แต่เห็นแก่หน้าของหลี่ซานเจียง เธอจึงทำเป็นมองไม่เห็น

หลี่ซานเจียง: "ฉันรู้ตั้งนานแล้วว่าเธอเป็นตำรวจที่ดี"