บทที่ 231 1

บทที่ 231

คำพูดของเด็กหนุ่มจุดระเบิดอารมณ์ของเจ้าลิงตัวนี้จนถึงขีดสุด หลังจากนั้น ท่านเจินจวินวานรก็กระโดดโลดเต้นไปมาภายในวิหาร แสดงงิ้วลิงขนานแท้ให้ดู

หลี่จุยหย่วนจงใจยั่วยุให้มันแสดงอาการ เพื่อหวังจะหยั่งรู้สถานะปัจจุบันของร่างต้นและเหล่าเจินจวินคนอื่นๆ ผ่านทางภาพสะท้อนจิตสำนึกของมัน

ภาพสะท้อนจิตสำนึกเช่นนี้เปรียบเสมือนไข่ที่ปอกเปลือกแล้ว เป็นสิ่งที่เผยให้เห็นความรู้สึกนึกคิดที่แท้จริงของร่างต้นได้ง่ายที่สุด

ความใจร้อนและพร้อมจะระเบิดอารมณ์ได้ทุกเมื่อของเจ้าลิงตัวนี้ บ่งบอกว่าร่างต้นของมันกำลังแบกรับความเจ็บปวดแสนสาหัสบางอย่างอยู่ตลอดเวลา

หากมองในแง่นี้ เหล่าเจินจวินที่ไม่ได้อยู่ในวิหารของตนเอง ก็น่าจะยังไม่ตาย

ผ่านไปนานพอสมควร ในที่สุดเจ้าลิงก็สงบลง

มันหอบหายใจถี่ มองมาที่เด็กหนุ่มแล้วกล่าวว่า "ข้า... จะให้โอกาสเจ้าอีกครั้ง"

หลี่จุยหย่วนตอบ "ข้าไม่นิยมเลี้ยงสัตว์เลี้ยง"

อารมณ์ที่เพิ่งสงบลงของเจ้าลิงกลับมาปะทุขึ้นอีกครั้ง