บทที่ 220 章

捞尸人 第220章

「ใช่ครับคุณอา」

「อะไรนะ?」

หลี่ซานเจียงมองชายชราด้วยความฉงนใจเล็กน้อย เขาเพิ่งพูดอะไรไปนะเมื่อครู่นี้

ชายชราตอบ: 「ตัวละครในหนังสือก็เป็นแบบนั้นแหละ」

หลี่ซานเจียงหัวเราะร่า: 「อ๋อ อย่างนี้นี่เอง ก็จริงครับ เหมือนกับที่เล่าในนิทานพื้นบ้านเปี๊ยบเลย」

หลี่ซานเจียงชอบฟังนิทานพื้นบ้าน ในนั้นมักจะมีจอมยุทธ์มากมาย เวลาเปิดตัวมักจะบรรยายว่าหล่อเหลาสง่างามเพียงใด เวลาหลี่ซานเจียงฟังคำพวกนี้ ในหัวเขาก็มักจะจินตนาการถึงภาพของ 'เสี่ยวหย่วนโหว' หลานชายของเขาในตอนที่โตขึ้น

เขานึกภาพเสี่ยวหย่วนโหวออกไปผดุงความยุติธรรมในยุทธภพ กำจัดมารปกป้องธรรมะ หลี่ซานเจียงรู้สึกอินไปกับเรื่องราวเหล่านั้นอย่างเต็มเปี่ยม

ในแววตาของชายชราฉายแววความคิดถึง เมื่อเห็นเด็กหนุ่ม เขาก็นึกถึงลูกชายคนเล็กของตัวเอง

ครึ่งปีก่อน ที่บ้านได้รับรูปถ่ายที่หน่วยงานของลูกชายคนเล็กส่งมาให้ เป็นรูปถ่ายรวมของทีมสำรวจธรณีวิทยาเพื่อฉลองความสำเร็จของภารกิจสำรวจครั้งหนึ่ง