บทที่ 219 9

นักกู้ศพ บทที่ 219

==================================================

บทที่ 219

หลี่จุยหย่วนก้าวขึ้นบันได พอขึ้นไปได้สองขั้นก็รู้สึกว่าบันไดใต้เท้าเหมือนมีชีวิต เริ่มขยับเขยื้อน

บันไดที่อยู่ตรงหน้าซึ่งมีไม่มากนัก กลับดูเหมือนถูกยืดออกไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด สถานการณ์เช่นนี้ทำให้คนส่วนใหญ่ที่ต้องการเดินหน้าต่อไปรู้สึกสิ้นหวัง

ทว่าฝีเท้าของเด็กหนุ่มไม่เพียงไม่หยุดลง แต่ความเร็วก็ไม่ลดลงแม้แต่น้อย

ในสายตาของเขา บันไดก็ยังคงเป็นบันไดเดิม ผลของค่ายกลเพียงเล็กน้อยนี้ไม่สามารถรบกวนการรับรู้ของเขาได้อีกต่อไป

เขายืนอยู่บนธรณีประตู แล้วพลิกกระจกทองแดงที่แขวนอยู่บนกรอบประตู

ค่ายกลที่คล้ายกันนี้ หลี่จุยหย่วนเคยจัดวางไว้ในหอพักตอนที่เขาเพิ่งเข้ามหาวิทยาลัย ค่ายกลของเขาซับซ้อนกว่าที่นี่เสียอีก เพราะเขาใช้กระจกทองแดงที่มีค่ามากกว่า

รุ่นเซิงและหลินซูโหย่วตามมาทันที รุ่นเซิงเดินอ้อมไปอยู่ข้างหน้าเสี่ยวหย่วนตามปกติ ส่วนหลินซูโหย่วก็ยืนอยู่ข้างหลังอย่างเป็นธรรมชาติ แทนที่ตำแหน่งเดิมของพี่ปิน