บทที่ 193 3

ตอนที่ 193

“ครืนนน!”

หลังจากทุกคนก้าวเข้ามา ประตูหินก็เริ่มปิดลง

พื้นที่ด้านในนี้ไม่สามารถเรียกว่าทางเดินแคบได้อีกต่อไป แม้ผนังทั้งสี่ด้านจะยังคงเห็นเหลี่ยมมุมชัดเจน แต่ที่นี่กลับกว้างและสูงมาก จนคนที่ยืนอยู่ตรงนี้อดรู้สึกตัวเล็กจ้อยไม่ได้

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อประตูหินปิดสนิท แสงสีเขียวสลัวก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นตามผนังหินทั้งสองข้างและด้านบน

หลินซูโหย่วจ้องมองแสงที่สะท้อนจากผนังหินแล้วถามขึ้นโดยสัญชาตญาณว่า “หยกเหรอ?”

อินเหมิงตอบ “ถ้าเป็นหยกจริงๆ พวกที่เล่นพนันหินคงตกงานกันหมดแล้วล่ะ”

ถานเหวินปินแก้ให้ “คนขายหยกก็ต้องตกงานด้วยเหมือนกัน”

จ้าวอี้เดินเข้ามาใช้ฝ่ามือทาบลงบนหิน สัมผัสดูอย่างละเอียดแล้วขมวดคิ้ว “ไม่เหมือนหยกนะ เหมือนพวกคราบสนิมหินมากกว่า”

หลี่จุยหย่วนใช้ข้อนิ้วเคาะผนังเบาๆ ฟังเสียงสะท้อนแล้วยืนยันว่า “ข้างในน่าจะเป็นของเหลว”