บทที่ 180 คนกู้ศพ

ชื่อบท

บทที่ 180

เนื้อหา

หลินซูโหย่วใช้มือซ้ายถือแผนที่ มือขวาประคองเข็มทิศฮวงจุ้ย เดินวนเวียนไปมา ในที่สุดก็หาจุดหมายปลายทางพบ พวกเขาทุกคนต่างก็มีเข็มทิศฮวงจุ้ยเป็นอุปกรณ์มาตรฐานประจำกายกันคนละอัน ทว่านอกจากถานเหวินปินจะสามารถอาศัยเข็มทิศฮวงจุ้ยมาคอยดูฮวงจุ้ยได้อย่างเป็นโล้เป็นพายบ้างเล็กน้อยแล้ว เข็มทิศฮวงจุ้ยในมือของคนอย่างอาโหย่ว เหมิงเหมิง และรุ่นเซิง ก็ทำได้เพียงใช้เป็นเข็มทิศนำทางขนาดใหญ่เท่านั้น

พิกัดที่ตั้งอยู่ในหมู่บ้านแห่งหนึ่งภายใต้เขตการปกครองของตำบล หลินซูโหย่วถอดกระเป๋าเป้เดินป่าออกมากอดไว้ในอ้อมอกแล้วนั่งลงข้างทาง ด้านข้างเป็นบ้านเรือนราษฎรหลังหนึ่ง ข้างเรือนหลักมีกระท่อมอิฐแยกออกมาต่างหาก ซึ่งก็คือห้องส้วม หลินซูโหย่วเพิ่งจะนั่งลงได้ไม่นาน ก็มีคุณป้าคนหนึ่งเดินออกมาจากบ้านเพื่อเข้าส้วม หล่อนไม่ได้รูดม่านปิดบัง ขยับหมุนตัวหันหน้าออกมาด้านนอก โก่งก้น ย่อตัวครึ่งหนึ่ง แล้วดึงกางเกงนวมลง นั่งลงบนเก้าอี้ไม้ที่มีที่เท้าแขนสองข้างตัวนั้นตรงๆ หลินซูโหย่วรู้สึกเพียงแค่มีเงามีขาวผืนใหญ่แวบผ่านเข้ามาในครรลองสายตา จากนั้นก็รีบเบือนหน้าหนีทันควันจนใบหน้าแปรเปลี่ยนเป็นแดงก่ำ

"เจ้าเป็นลูกหลานบ้านไหนกันน่ะ?"คุณป้าที่กำลังปลดทุกข์อยู่ยามว่างไม่มีอะไรทำ จึงเอ่ยปากถามหลินซูโหย่ว

"ผมไม่ใช่คนแถวนี้ครับ"

"อุ๊ย พูดภาษาจีนกลางซะด้วย หึๆ แล้วบ้านเดิมของเจ้าอยู่ที่ไหนล่ะ?"

"ฮกเกี้ยนครับ"

"ฮกเกี้ยนรึ คนทางโน้นพากันทำมาค้าขาย ร่ำรวยเงินทองมากใช่ไหม?"