บทที่ 179 9

บทที่ 179

“เขาในตอนนั้น... คงไม่ทำแบบนี้แน่...”

หลี่จุยหย่วนรู้ดีว่า “เขา” ที่มันพูดถึงคือใคร และรู้ด้วยว่าทำไม “เขา” ถึงไม่ทำเช่นนั้น

อันที่จริง ตัวเด็กหนุ่มเองในตอนแรกก็ไม่อยากรับเงินก้อนนี้มาเหมือนกัน

มาถึงขั้นนี้แล้ว เด็กหนุ่มมีความเข้าใจเรื่องกฎแห่งกรรมอย่างลึกซึ้ง ต่อให้มองในมุมของการปกป้องตัวเอง ก็ไม่ควรรับกรรมที่ไม่มีที่มาที่ไปเช่นนี้

แต่ในเมื่อคุณปู่เอ่ยปากให้รับ เขาก็ต้องรับ

“เขาคือเขา ผมคือผม”

หลี่จุยหย่วนไม่เคยปฏิเสธว่าเขารู้สึกชื่นชมเว่ยเจิ้งเต้า ในใจลึกๆ ถึงขั้นมีความเลื่อมใสอยู่บ้าง แต่เขาไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะต้องกลายเป็นเว่ยเจิ้งเต้าคนที่สอง

เขาสามารถใช้บันทึกที่เว่ยเจิ้งเต้าทิ้งไว้เพื่อเรียนรู้ทิวทัศน์บนเส้นทางสายอื่นได้

แต่ท้ายที่สุดแล้ว เส้นทางที่เขากับเว่ยเจิ้งเต้าเลือกเดินนั้นแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง