บทที่ 158 8

บทที่ 158

หลี่จุยหย่วนพยักหน้า

เนื่องจากความทรงจำบางส่วนของเด็กชายยังคงถูกปิดกั้นอยู่ ในบทสนทนาก่อนหน้านี้จึงมีหลายสิ่งที่เขาไม่สามารถเข้าใจได้เพราะขาดความรู้ความเข้าใจที่จำเป็น

แต่ในตอนนี้ เขารู้สึกว่าตนเองเริ่มเข้าใจอะไรบางอย่างขึ้นมาบ้างแล้ว

ไม่เพียงแค่เข้าใจ แต่เขายังรู้สึกถึงความคุ้นเคยอย่างประหลาดกับกระบวนการนี้ วิธีการเล่าเรื่องแบบอ้อมค้อมโดยใช้คำเปรียบเปรยจำนวนมากเช่นนี้

หลี่จุยหย่วนขมวดคิ้วเล็กน้อย เขารู้สึกสงสัยว่า “ในอนาคต” เขาใช้ชีวิตแบบไหนกันแน่ ถึงขนาดที่พูดอะไรตรงๆ ไม่ได้ ต้องพูดจาวกวนไปมาเช่นนี้?

“เจ้าหนู ฟังเข้าใจจริงๆ ใช่ไหม?”

“อืม”

“ลองพูดมาซิ”

“ท่านมัวแต่สนุกกับตัวเอง จนตัดทางเดินของคนอื่นทิ้งหมด ทำให้คนรุ่นหลังไม่มีทางให้เดิน”