บทที่ 157 7

บทที่ 157

หลี่จุยหย่วนไม่รู้ว่าคนผู้นี้คือใคร อย่างน้อยก็ในตอนนี้

ทว่าเด็กชายกลับสัมผัสได้ถึงความคุ้นเคยอย่างประหลาดจากร่างเลือนรางตรงหน้า ราวกับว่าตนเคยใช้ชีวิตร่วมกับเขามานานแสนนาน

แต่ไม่ว่าจะพยายามค้นลึกเข้าไปในซอกหลืบของความทรงจำเพียงใด เขากลับไม่พบร่องรอยใดๆ ของคนผู้นี้เลย

เด็กชายสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วหลับตาลง ในตอนนี้เขามั่นใจในสิ่งหนึ่งแล้ว:

ตนเองน่าจะสูญเสียความทรงจำไป

“หมอกในสมอง” ที่ปกคลุมความทรงจำเอาไว้ช่วยเปิดช่องว่างให้ความฝันทำงานได้มากขึ้น มันเปรียบเสมือนตรวนที่ล่ามคุณไว้ เพื่อที่จะได้ลงทัณฑ์คุณได้อย่างถนัดมือ

ตามปกติแล้ว ด้วยระดับของปีศาจฝันและเงื่อนไขที่มีอยู่ในตอนนี้ “หมอกในสมอง” ที่มันสร้างขึ้นแทบจะเป็นสิ่งที่ไม่มีทางแก้ไขได้

ข้อได้เปรียบของหลี่จุยหย่วนคือ เขาจะไม่จมดิ่งหรือชาชินไปกับบทลงโทษ แต่จะเลือกที่จะเอาชนะและปรับตัวเข้าหามัน

คู่ต่อสู้เช่นนี้ย่อมทำให้ปีศาจฝันต้องทุ่มเทพลังงานมากขึ้นในการรับมือ