บทที่ 152 2

บทที่ 152

ฟ้าเพิ่งจะเริ่มสาง หลี่จุยหย่วนก็ตื่นขึ้นมา เขาตั้งใจจะไปเข้าห้องน้ำทำธุระส่วนตัวสักหน่อย แล้วค่อยกลับมางีบต่ออีกสักพัก

ทันทีที่ลืมตา เขาก็เห็นพี่หย่วนนั่งอยู่หน้าโต๊ะเขียนหนังสือ บนผนังมีภาพวาดที่เพิ่งวาดเสร็จแขวนอยู่ ในภาพเป็นคนผู้หนึ่งถือเทียนไขไว้ในมือ บรรยากาศดูวังเวงและน่าขนลุก

ถานเหวินปินรีบลุกขึ้นนั่ง แล้วเดินเงียบๆ ไปยืนอยู่ด้านหลังพี่หย่วน

เขาประหลาดใจมาก นี่สายน้ำแห่งแม่น้ำสายนั้นมาเยือนอีกแล้วหรือ?

หลี่จุยหย่วนเอ่ยขึ้นว่า "แจ้งคนอื่นๆ ให้เข้าสู่สถานะเตรียมพร้อม"

"ได้"

ถานเหวินปินคว้าเสื้อมาคลุมแล้วเดินออกจากห้องนอนของตนไปยังหน้าห้องของหลินซูโหย่ว

เวลานี้คนอื่นๆ ในหอพักกำลังหลับใหล การเคาะประตูตรงๆ จะเป็นการรบกวนการพักผ่อนของคนอื่น

ถานเหวินปินยกมือขึ้นตบไหล่ซ้ายของตัวเอง