เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 146
“หากต้องการแก้ไขปัญหาพลังคำสาปที่นี่ สิ่งแรกที่ต้องทำคือการแย่งชิงสิทธิ์ในการควบคุมมันมาให้ได้ ต่อให้จะเป็นเพียงแค่ในเชิงรูปแบบก็ตาม
ดังนั้น จุดที่ชื่อเจี่ยซุ่นอันนี้ จำเป็นต้องจัดการก่อน ในมือเขามีธงคำสั่งอยู่หนึ่งผืน ซึ่งสามารถชี้นำการไหลเวียนของพลังคำสาปได้
อีกอย่าง สถานะของเขาที่นี่ค่อนข้างพิเศษ
เขาคล้ายกับอินเหมิงมาก ผิวเผินดูเหมือนเป็นแขกผู้มีเกียรติของท่านแม่ทัพ
แต่จากปฏิสัมพันธ์ระหว่างเขากับบรรพบุรุษทั้งสี่ตระกูลแห่งเหล่าเทียนเหมิน รวมถึงการที่เขาสามารถเข้าออกห้องจัดเลี้ยงได้อย่างอิสระ และเหล่าสาวใช้หรือขันทีรอบข้างต่างทำเป็นมองไม่เห็นพฤติกรรมของเขา...
ข้าสงสัยว่าเจี่ยซุ่นอันครอบครองสิทธิ์ในการควบคุมที่นี่อยู่บางส่วน”
หลี่จุยหย่วนนึกถึงนักพรตบังคับศพตระกูลเจี่ยที่เขาเคยเห็นในความฝันของอาหลี ตามปกติแล้ว มีเพียงสิ่งชั่วร้ายที่ถูกพญามังกรสะกดไว้ด้วยตนเองเท่านั้น ถึงจะสามารถสืบหาต้นตอแห่งกรรมมาถึงตัวอาหลีได้
ดังนั้น เด็กหนุ่มจึงคาดการณ์ว่า การใช้สายเลือดเป็นเครื่องสังเวยเพื่อสร้างผนึกนั้นเป็นเพียงก้าวแรก เหนือกว่าก้าวนี้ควรจะมีสิ่งที่คล้ายกับ ‘ตราความเป็นความตาย’ อยู่ ซึ่งเป็นการบังคับผสานรวมตัวเขากับท่านแม่ทัพเข้าด้วยกัน
ในเมื่อเขายังมีสติสัมปชัญญะ สถานที่แห่งนี้จึงกล่าวได้ว่ามีส่วนที่เป็นของตระกูลเจี่ยอยู่ด้วย