บทที่ 127 (จบบริบูรณ์)

## คนกู้ศพ ตอนที่ 127 (จบบริบูรณ์)

**ตอนที่ 127 (จบบริบูรณ์)**

ทำไมถึงเป็นตระกูลจ้าวแห่งจิ่วเจียงอีกแล้ว?

เขาเพิ่งแยกจากจ้าวอี้ไปไม่นาน หรือว่าอีกฝ่ายจะรีบร้อนอยากดื่มชาปี้หลัวชุนขนาดนั้น?

เมื่อนึกถึงคำพูดของหลิวอวี้เหมยที่ว่า “กินทรัพย์สินของคนไร้ทายาท” หลี่จุยหย่วนก็พอจะเดาความหมายได้คร่าวๆ แต่เขาก็รู้สึกว่าจ้าวอี้ไม่น่าจะโง่ขนาดนั้น

อีกอย่าง จากตรรกะปกติแล้ว จ้าวอี้ได้ตัดรอยแยกประตูความเป็นความตายที่หน้าผากของตัวเองออกไปแล้ว และตัดสินใจจุดตะเกียงเดินน้ำ ก็ไม่ควรจะมีความเกี่ยวข้องกับครอบครัวมากเกินไป

เหมือนกับที่เขาเองก็แค่ติดต่อกับคุณยายหลิวในระดับพื้นฐานเท่านั้น แม้แต่ตอนเล่าเรื่องการเดินน้ำ ก็ยังต้องใช้คำเรียกที่ไม่ชัดเจน เพื่อไม่ให้ผลกรรมของเขาไปส่งผลกระทบต่อพวกเธอ

จ้าวอี้คนนี้ทำไมถึงทำตรงกันข้าม?

หลิวอวี้เหมยสังเกตเห็นหลี่จุยหย่วนมาแล้ว คุณยายดูเหมือนจะลังเล ใบเทียบเชิญในมือสั่นเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ยื่นให้เด็กหนุ่มดู

“เสี่ยวหย่วนเอ๊ย พวกหนุ่มสาวก็มีเรื่องงานของตัวเองต้องทำ เรื่องการติดต่อสัมพันธ์ในครอบครัวก็ปล่อยให้พวกคนแก่จัดการเถอะ”