บทที่ 116 6

**ตอนที่ 116**

“เจ้าไม่เต็มใจ?”

อวี้ซวี่จื่อเห็นได้ชัดว่าไม่ได้คาดคิดมาก่อนว่าคำขอของตนจะถูกปฏิเสธ ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นการปฏิเสธก่อนที่เขาจะทันได้เอ่ยปากบอกเนื้อหาของคำขอด้วยซ้ำ

หลี่จุยหย่วนตอบกลับอย่างตรงไปตรงมาอีกครั้ง “ใช่ครับ ผมไม่เต็มใจ”

อวี้ซวี่จื่อเผยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ เขาถามว่า “ทำไม? สำหรับพวกเจ้าแล้ว นี่เป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยที่ลงมือทำได้ง่ายๆ หรือบางที เจ้าควรฟังข้าพูดให้จบก่อน”

หลี่จุยหย่วนชี้ไปที่นักศึกษาทั้งหกคนแล้วถามว่า “ท่านนักพรต ตอนที่พวกเขาเข้ามา พวกเขาก็ได้ฟังท่านพูดจนจบเหมือนกันใช่ไหมครับ?”

อวี้ซวี่จื่อส่ายหน้าเบาๆ บนใบหน้าปรากฏรอยยิ้ม “ฮ่าๆ เจ้าหนุ่ม ดูท่าเจ้าจะเข้าใจผิดแล้ว”

“หืม?”

“ตอนนี้ค่ายกลได้รับการต่อเติมแล้ว แต่เจ้าไม่รู้หรอกว่าก่อนที่ค่ายกลจะถูกต่อเติม หมู่บ้านนี้ตกอยู่ในสถานการณ์ที่อันตรายและซับซ้อนเพียงใด

ข้าบอกเจ้าตามตรงเลยนะ อสูรร้ายตัวนี้เคยอาละวาดทำร้ายผู้คนในหมู่บ้านนี้ไปมากมาย แรงอาฆาตของชาวบ้านสะสมอยู่ที่นี่จนเกิดเสียงร้องโหยหวนทุกค่ำคืน