บทที่ 103 3

บทที่ 103

หลังตรวจคนไข้เสร็จสิ้นและกลับมายังห้องพักเวร นายแพทย์ฟ่านซู่หลินก็พิงเก้าอี้แล้วบิดขี้เกียจบิดตัวยาว

“อา~ ง่วงชะมัด”

เมื่อคืนมีงานเลี้ยงรุ่น หลังงานเลิกเขายังไปต่อกับเพื่อนสนิทอีกสองคน กะว่าจะแค่ดื่มนิดหน่อยแล้วแยกย้าย แต่ใครจะไปคิดว่าจู่ๆ เพื่อนคนหนึ่งก็ตาแดงก่ำแล้วระบายเรื่องความรักที่ไม่สมหวัง เขาและเพื่อนอีกคนเลยต้องนั่งฟังไปพร้อมกับช่วยวิเคราะห์ปัญหา

คุยกันจนเกือบสว่าง ทำให้ตอนนี้ที่ต้องมาเข้าเวรดึก เขารู้สึกเพลียจนแทบไม่มีสติ

ฟ่านซู่หลินดึงลิ้นชักชั้นล่างสุดของโต๊ะทำงานออกมา เปิดหนังสือพิมพ์ที่ปิดทับไว้ออก แล้วหยิบแมกกาซีนหน้าปกวาบหวิวเล่มหนึ่งขึ้นมา

นั่งดูไปเรื่อยๆ

อืม...

ตาสว่างขึ้นมาทันที

“ก๊อก ก๊อก ก๊อก!”