บทที่ 79 9

**บทที่ 79**

บนรถเมล์ หลี่จุยหย่วนเอียงศีรษะมองทิวทัศน์ริมถนนนอกหน้าต่าง สลับกับภาพสะท้อนของตัวเองที่ปรากฏบนกระจก

ผู้หญิงที่ปรากฏตัวในศาลเจ้าแม่ทัพคนนั้นคือหร่านชิว萍

ทว่าศพดิ่งที่อยู่ใต้รูปปั้นแม่ทัพกลับไม่ใช่ชิวหมิ่นหมิ่น

ชิวหมิ่นหมิ่นถูกพวกเขาสั่งสอนจนแทบจะแตกสลาย ต่อให้สิ่งที่บงการเธออยู่จะมีวิธีพิสดารเพียงใด ก็ไม่มีทางฟื้นฟูสภาพเธอให้กลับมาสมบูรณ์ได้ในเวลาอันสั้นขนาดนี้

แล้วคนกู้ศพสองคนที่อยู่ในศาลเจ้าล่ะ พวกเขามีบทบาทอย่างไรในเรื่องนี้? หากพิจารณาจากตรรกะพฤติกรรม ชายหนุ่มคนนั้นดูเหมือนจะจงใจหลบเลี่ยงอาจารย์ของตน เป็นไปได้มากว่าเขาคือคนที่ยืนอยู่เบื้องหลังและคอยช่วยเหลือหร่านชิว萍

หรือบางที หร่านชิว萍เองก็อาจถูกใครบางคนล้างสมองจนกลายเป็นหมากตัวหนึ่ง เหมือนกับที่เธอเคยล้างสมองซุนหงเสีย

เส้นเรื่องของเหตุการณ์ถูกขยายและยืดออกไปในทันที

หลี่จุยหย่วนพอใจกับการพัฒนาเช่นนี้ ยิ่งมีคนเข้ามาพัวพันมากเท่าไหร่ เรื่องราวก็ยิ่งซับซ้อน และการจัดการมันก็จะยิ่งสนุกขึ้นเท่านั้น เหมือนกับการต่อบล็อกไม้ ยิ่งต่อสูงเท่าไหร่ ตอนพังลงมาก็ยิ่งรู้สึกสะใจเท่านั้น

เมื่อถึงป้ายและลงจากรถ เขาไม่ได้รีบกลับหอพัก ในเมื่อลู่อีไม่ยอมรับเงิน อย่างน้อยเขาก็ต้องเลี้ยงข้าวตอบแทนสักมื้อ