บทที่ 71 1

นักกู้ศพ ตอนที่ 71

==================================================

ตอนที่ 71

คนป่วยเรื้อรังไม่มีลูกกตัญญู

ในงานศพ คนที่ร้องห่มร้องไห้คร่ำครวญอย่างเกินจริง มักจะไม่ใช่ลูกหลานที่คอยดูแลปรนนิบัติมาตลอดหลายปี

ตรงกันข้าม คนที่คอยดูแลปรนนิบัติผู้สูงอายุมาวันแล้ววันเล่าจนกระทั่งส่งท่านจากไป กลับยากที่จะร้องไห้ออกมาในงานศพ

สิ่งใดก็ตามที่สามารถเติมคำว่า "คุณค่า" เข้าไปได้ ล้วนมีจำกัด เช่น อารมณ์

เมื่อใช้ไปนานๆ ก็ย่อมหมดไปเอง

เช่นเดียวกับอินเหมิงในตอนนี้ เธอหัวเราะ ไม่ใช่การฝืนยิ้ม แต่เป็นการปลดปล่อยและความโล่งใจ

คุณปู่ของเธอถูกขังอยู่ในโลงศพ ส่วนเธอก็ถูกขังอยู่ในร้านโลงศพ