บทที่ 69 คนกู้ศพ

ตอนที่ 69 คนกู้ศพ

“อ๊ะ... อื้อ!”

เสียงร้องของถานเหวินปินที่กำลังจะหลุดออกมาถูกมือข้างหนึ่งปิดปากไว้แน่นจนกลืนหายไปในลำคอ เขาสองตาเบิกโพลง จ้องมองใบหน้าแก่ชราตรงหน้าด้วยความหวาดกลัว

ชายชราหัวเราะหึๆ กำลังจะเอ่ยอะไรบางอย่าง แต่กลับพบว่าชายหนุ่มตรงหน้าใช้แขนทั้งสองข้างโอบรัดและใช้ขาพันธนาการไว้ ก่อนจะใช้แรงจากช่วงเอวบิดตัวเพื่อสะบัดให้หลุด “เอ๊ะ?”

ชายชราอุทานด้วยความประหลาดใจ ดูเหมือนจะจำได้ว่านี่คือเทคนิคการต่อสู้ระยะประชิดของคนกู้ศพ “หือ?”

ส่วนถานเหวินปินนั้นตกตะลึงอย่างที่สุด เพราะเขารู้สึกว่าการจับล็อกของตนนั้นคว้าน้ำเหลว ราวกับว่าชายชราไม่มีตัวตนอยู่จริง แต่ปัญหาคือปากของเขากลับถูกอีกฝ่ายปิดไว้แน่นสนิทจริงๆ

“พ่อหนุ่ม ฉันจะปล่อยแก แต่ห้ามส่งเสียงนะ ฉันแก่แล้ว ไม่ชอบฟังเสียงโวยวาย” ถานเหวินปินพยักหน้า

ชายชราละมือออกจากปากของถานเหวินปิน “หย่วนจื่อ รุ่นเซิง มีผี!”

“หึหึ”

ชายชราหัวเราะชอบใจ ลุกขึ้นยืนแล้วปีนออกจากโลงศพที่ถานเหวินปินนอนอยู่ “หย่วนจื่อ รุ่นเซิง!”