บทที่ 65 章

捞尸人 第65章

หลี่จุยหย่วนกำลังจะอ้าปากเตือน แต่เสียงนั้นยังติดอยู่ที่ลำคอ ไม่ทันได้เปล่งออกมา เจ้าหน้าที่สำรวจคนหนึ่งก็ลอยละลิ่วขึ้นไปในอากาศเสียก่อน

ทุกคนตกตะลึง ต่างพากันแหงนหน้ามอง แสงไฟฉายหลายดวงสาดส่องขึ้นไป ในความโกลาหลนั้น พวกเขาเห็นร่างหนาใหญ่ร่างหนึ่งกำลังชูชันขึ้นสูงและสะบัดไปมาไม่หยุด

ภาพที่เห็นทำให้สถานการณ์พังทลายลงทันที

ร่างที่ชูชันขึ้นนั้นพุ่งตกลงมาอย่างรวดเร็ว ดวงตาคู่โตราวกับโคมไฟวาดผ่านความมืดมิดยามค่ำคืนเป็นแสงสีแดงสองสาย ก่อนจะพุ่งตรงเข้ามาทางปากถ้ำ

ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วและกะทันหันเกินไป เจ้าหน้าที่สำรวจด้านนอกบางคนตกใจจนยืนแข็งทื่อ บางคนล้มลงแล้วพยายามตะเกียกตะกายแต่เข่าอ่อนจนลุกไม่ขึ้น ท่ามกลางเสียงกรีดร้องและเสียงตะโกนที่ดังออกมาจากสัญชาตญาณดิบ

หากเป็นเหตุการณ์ไม่คาดฝันอื่น เจ้าหน้าที่สำรวจกลุ่มนี้ซึ่งทำงานภาคสนามมานานและมีความเป็นระเบียบวินัยสูงคงไม่ตื่นตระหนกถึงเพียงนี้ แต่ปัญหาคือ การต้องเผชิญหน้ากับสิ่งที่โผล่ออกมาจากความมืดมิดในยามวิกาลเช่นนี้ การตกใจจนทำอะไรไม่ถูกจึงเป็นปฏิกิริยาปกติของมนุษย์

ในทางกลับกัน หลี่จุยหย่วนและพวกอีกสามคนที่ผ่านเหตุการณ์ประหลาดมานับครั้งไม่ถ้วน กลับมีความอดทนต่อแรงกดดันได้ดีกว่า ในขณะที่คนอื่นยังคงมึนงง รุ่นเซิงได้ยื่นมือไปคว้าแขนหลี่จุยหย่วนเตรียมจะแบกเด็กน้อยขึ้นหลัง ส่วนเซวียเลี่ยงเลี่ยงและถานเหวินปินต่างใช้กันและกันเป็นหลักยึดเพื่อพยุงตัวลุกขึ้น